Helmut Schmidt is ’verstrikt in schuld’

Duitse ecologische boeren en winkeliers verkeren in een identiteitscrisis, meldt Der Spiegel. Nooit eerder was onbespoten voedsel zo populair, onder meer door de zorg over het klimaat en de bio-industrie. Van de Duitse consumenten haalt 47 procent tenminste een keer per maand boodschappen uit de biologische schappen. Alleen: die schappen staan tegenwoordig niet alleen in de kleinschalige, van eerlijk hout gebouwde natuurwinkel, maar ook in de Lidl en de Aldi. En daar liggen de prijzen aanmerkelijk lager dan in de van oorsprong anti-kapitalistische nering. Dat de produkten met de opdruk ’ biologisch’ onder onduidelijke omstandigheden in China of andere lagelonenlanden zijn geproduceerd, daar hebben veel klanten geen boodschap aan. Niet alleen de ’echte’ ecologische boeren en winkeliers dreigen nu het haasje te worden, ook de geloofwaardigheid van de natuurvoeding op zich staat op het spel, vinden betrokkenen.

Ook elders in het blad speelt massaproduktie een rol, deze keer van varkens: door Nederlanders in het oosten van Duitsland. In Haßleben in deelstaat Brandenburg staat de actiegroep ’Pro Schwein’ tegenover ’Kontra Industrie Schwein’ – de laatsten verzetten zich met hand en tand tegen een grootschalige varkensindustrie. De voorstanders hopen dat de Nederlanders het verarmde gebied weer uit de modder weten te trekken, en nemen eventuele overlast van ammoniak en dierenpakhuizen voor lief.

Die Zeit biedt een lang maar lezenswaardig interview met (mede-uitgever) Helmut

Schmidt over zijn herinneringen als bondskanselier in 1977, de hoogtijdagen van de Rote Armee Fraktion. ,,Ik ben verstrikt in schuld’’, zegt

Schmidt. Hij onderhandelde niet met de terroristen, en daar staat hij nog steeds achter. Evengoed voelt hij zich schuldig aan de dood van de ontvoerde werkgeversvoorzitter Hans-Martin Schleyer en andere slachtoffers van de RAF. Het is een dilemma waar Mr. Tough Talk (Stoere Taal) Rudolph Giuliani, burgemeester van New York tijdens 11 september 2001, wel weg mee zou weten – als het beeld klopt dat Time van hem schetst. In 2001 stond hij nog op de cover als ’Persoon van het jaar’ vanwege zijn accurate reactie op de aanslagen. Nu staat hij op de nominatie als Republikeins presidentskandidaat en Time waarschuwt het Amerikaanse publiek voor de man die zegt alles te weten van het islamitisch terrorisme. Maar een terroristische aanslag meemaken wil nog niet zeggen dat je de radicale islam doorgrondt, aldus het blad. ’Zijn neiging tot geheimzinnigheid, zijn voorkeur voor loyaliteit boven verdienste en zijn overdreven retoriek zijn precies de eigenschappen die contraterroristen zich niet kunnen veroorloven.’ Giuliani’s beperkingen, aldus Time, lijken opvallend veel op die van ’iemand’ die de VS in een oorlog zonder einde heeft geleid. Die naam hoeft – kennelijk – niet genoemd te worden.

Het einde van het ambtstermijn van deze persoon is in zicht, en mede daarom naderen Europa en Amerika elkaar weer, aldus Newsweek. Maar vooral is het ’anti-Amerikanisme’ op de terugtocht, zegt Newsweek, doordat de landen inzien dat transatlantische economische samenwerking het enige antwoord is op de opkomst van India en China.