brieven

postbus 859, 1000 AW Amsterdam, lezers@trouw.nl

Lieden die de term ’tuig’ bezigen in de Tweede Kamer, horen daar niet thuis. De heer Rutte kon in zijn debat niet uit onder de discussie over de ’straatterreur’. Helaas gebeurde er iets dat de zaak een andere lading gaf en oplossingen op een zijspoor zetten. In allerlei bewoordingen probeerde Kamerlid Wilders de jeugd die de straat onveilig maakt te associëren met ’Marokkaans’. Dat is zijn goed recht. Maar én hij dient de rapporten waarop hij zich beroept openbaar te maken én hij moet zich respectvol gedragen naar álle Nederlanders, ook al hebben zij een dubbel paspoort. De term ’Marokkaans tuig’, geuit in de Tweede Kamer, had voor Rutte het signaal moeten zijn om het debat verder te weigeren en – veel belangrijker – voor de Kamervoorzitter zou dit het einde moeten hebben betekend van de inspreekmogelijkheden van Wilders. Afpakken van zijn vergunning om te debatteren heet dat, om de simpele reden dat hij zich net zo gedraagt als bepaalde leden van de Marokkaanse gemeenschap, die hij in zijn geheel discrimineert en waartegen hij haat zaait.

Zowel die groep jongeren als Wilders tonen geen respect voor mensen en vormen een gevaar voor onze samenleving, inclusief Marokkanen met of zonder dubbel paspoort.

R. de Roo Delft, Nt2-taalcoach voor buitenlandse studenten

Die mensen die nu voor grof geld huizen (onder)verhuren aan hordes Polen, Roemenen en Bulgaren, zijn toch niet dezelfden die nu of straks stemmen op types als Wilders en Verdonk omdat ze zoveel last hebben van buitenlanders hebben, hè?

Trea van Vliet Rotterdam

Natuurlijk kun je niet zeggen dat 50- plussers te oud zijn om thuis te raken op het ’web’, zoals Wilma Snoeijs uit Baarn zaterdag in Trouw schreef. Wat mij stoort aan haar brief is dat ze al te makkelijk ’begrip’ opbrengt voor ouderen die de 60-plus en, bewaar me, de 65-plus hebben gehaald, speciaal het slag vrouwen dat ’moeder en huisvrouw’ werd, ’slechts’ de vaatkwast zwaaide en kinderen opvoedde. Ze leken zich jarenlang buiten de maatschappij te houden omdat ze hun kinderen een veilig, open huis wilden bieden, zonder dat de huissleutel de enige manier is om binnen te komen.

Zelf ben ik zo’n ouderwetse moeder (ik vang aow) en helaas slechte huisvrouw geweest. Ik betreur dit niet. Om nog maar te zwijgen van een bijna tachtigjarige vriendin, die dezelfde keuze gemaakt heeft en die ik ontmoet heb in het vele vrijwilligerswerk dat wij beiden deden. Zij heeft zich een aantal jaren geleden verdiept in het ’web’ omdat ze er plezier in heeft en ze kan lezen en schrijven met de computer. Maar ook ouderen hebben niet allemaal dezelfde liefhebberijen. Ik heb niets met het ’web’ en ben niet van plan me daarin te verdiepen. Dit stukje schrijf ik op mijn laptop, die voor mijn vrijwilligerswerk onmisbaar is. En echt: ik kan zowaar wel mailen, dat is ook hard nodig.

Overigens, het gebruik van internet heeft naast positieve kanten ook veel kwalijke kanten. Of je oud of jong bent, niemand zal vinden dat we allemaal overweg moeten kunnen met een trapnaaimachine. Waarom dan wel met een computer? Ik voel me geëvrouwcipeerd!

Sophie Custers Apeldoorn

Mevrouw Van der Honing, mijn vrouw en ik, tachtigers, zijn verbaasd over uw brief in Trouw van vrijdag. Wij zijn geweldig blij met internet. Wij hebben nog meer sociale contacten en staan nog meer midden in de wereld dan zonder onze beide pc’s. Wij boeken onze reizen per vliegtuig en met de TGV via de pc. De wereld ligt aan onze voeten en nog veel meer! Wij vinden de pc een geschenk uit de hemel en dus een waardevol apparaat.

Freerk en Lia Boelens Veendam