Wilkinson geeft hele natie hoop op herstel

Zeven maanden voor het WK in Frankrijk zijn de Engelse rugbyharten weer sneller gaan slaan. Met dank aan Jonny Wilkinson.

Met zijn onwaarschijnlijke rentree in de Engelse nationale ploeg deed Wilkinson (27) een hele natie opveren. Mede door zijn inbreng opende Engeland het traditionele zeslandentoernooi met een 42-20 overwinning op Schotland. Hij liet de 82.000 toeschouwers zaterdag in de Londense rugbytempel Twickenham in complete verwarring en opperste extase achter.

De terugkeer van Wilkinson in het nationale rugbytricot van Engeland gaat de boeken in als een van de meest opmerkelijke rentrees in de sporthistorie. Drie jaar geleden maakte Wilkinson zich onsterfelijk door in de WK-finale in Sydney Engeland in de slotfase voorbij Australië te schieten. Met een dropgoal, 27 seconden voor het einde van de verlenging, bezorgde hij Engeland de wereldtitel.

Die prestatie gaf Wilkinson in Engeland de status van held. Hij was niet meer weg te denken uit kranten, sportbladen en televisieprogramma’s. Hij werd gekozen tot sporter van het jaar en zijn wassen evenbeeld dook op in Madame Tussaud. Ook het bedrijfsleven stortte zich massaal op Wilkinson, die naar verluidt veertig miljoen euro aan reclamegelden kon opstrijken.

Maar sportief belandde Wilkinson in een diep dal. Zijn lichaam werd getroffen door een lange serie blessures. Zijn medisch dossier moest om de paar maanden worden bijgewerkt. En bijna alle lichaamsdelen werden geteisterd – van nek, schouder, arm, knie tot lies en van herniaklachten tot blindedarm. Vorig jaar moest Wilkinson lange tijd het bed houden met een ontstoken nier.

Na de memorabele WK-finale tegen Australië droeg Wilkinson het shirt van Engeland niet meer. Hij miste de dertig wedstrijden die de nationale ploeg sindsdien speelde. Zijn afwezigheid deed zich gelden. Vorig jaar verloor Engeland acht van de negen interlands. Bondscoach Andy Robinson moest vertrekken en werd opgevolgd door Brian Ashton. Het was deze Ashton die op het idee kwam om Wilkinson te polsen voor een rentree. Ook Andy Farrell en Jason Robertson werden door de nieuwe coach overgehaald om weer voor Engeland te spelen. De critici zagen in de actie van Ashton een ultieme noodsprong, die het Engelse rugby nog dieper in het moeras zou trekken. Ook werd het oproepen van Wilkinson gezien als een ordinaire publiciteitsstunt.

Een stunt én een gok was het zeker. In de afgelopen weken had Wilkinson welgeteld 42 minuten gespeeld voor zijn club Newcastle Falcons. Maar desondanks durfden de coach en de flyhalf de gok aan. Zaterdag keerde Wilkinson, 1169 dagen nadat hij Engeland wereldkampioen had gemaakt, terug in de nationale ploeg. De ouverture van deel twee van zijn interlandcarrière werd met argusogen bekeken.

In zijn 53ste internationale wedstrijd snoerde Wilkinson alle critici de mond. Met 27 punten leidde hij Engeland naar de winst op Schotland. Na 73 minuten werd hij door zijn ’herontdekker’ Ashton van het veld gehaald. Wilkinson kreeg een staande ovatie van de 82.000 toeschouwers op Twickenham en een dag later kwam de Engelse pers superlatieven te kort om de heldenrol van Wilkinson te beschrijven.

Helemaal ongeschonden kwam hij niet uit de strijd. Na een elleboogstoot moest zijn lip met veertien hechtingen worden gerepareerd.