Het sprookje Katsav was van korte duur

In de Knesset gingen gisteren meteen stemmen op president Mosje Katsav tot aftreden te dwingen.

Het aanblijven van een president die beschuldigd wordt van verkrachting zou een te grote smet zijn. En in Israël kan een zittend president niet worden vervolgd. Om hem af te zetten is een meerderheid van negentig van de 120 stemmen nodig – en die is er waarschijnlijk niet.

Achter de schermen maakt oud- en vicepremier Sjimon Peres zich al op om zich – opnieuw – kandidaat te stellen voor het presidentschap. Want hoe dan ook loopt Katsavs termijn begin van de zomer af. Peres heeft één voorwaarde: hij wil een openlijke stemming, nadat hij verleden keer, in 2000, in een geheime stemming smadelijk verloor – alle beloftes van de Knessetleden dat zij op hem zouden stemmen ten spijt.

Het was Mosje Katsav van de rechtse Likoed, die met zes stemmen verschil tot president werd gekozen. Zijn verkiezing had iets van een Israëlisch sprookje: het verhaal van het immigrantenjongetje dat in een tentenkamp was opgegroeid.

Mosje Katsav, in 1945 in Iran geboren als oudste van acht kinderen, was zes toen hij met zijn familie in Israël arriveerde. Hij was de eerste van zijn dorp die ging studeren en werd, 24 jaar oud, tot de jongste burgemeester, van zijn dorp. De veelbelovende – en ambitieuze – jongeling van sefardische afkomst was de oogappel van premier Begin. Hij werd minister, vicepremier en tenslotte president. Maar een sprookje is het allang niet meer.