Kierewiet

Een kleine week vertoef ik in Italië, op zoek naar eeuwige roem. Het WK atletiek voor masters is begonnen en speren en discussen smijtend, probeer ik een plekje tussen ’s werelds geweldenaars te veroveren. Toch zit het geweld niet altijd waar men het verwacht. Want hoewel op een veilige afstand van mijn thuisbasis, bereiken me flarden van worstelingen, beschimpingen en moddergevechten uit het koninkrijk aan zee. Plots is Balkenende een ’leugenaar, leugenaar’. De herhaling waarmee politici graag hun betoog doorspekken, is hier volgens mij een verzwarende factor die geen enkel slap excuus meer goed kan maken. En minister Vogelaar van kozijnen en gevels zou volgens zielenknijper Wilders ‘knettergek’ zijn. Een mooi knapperend woord, veel mooier dan het lelijke geschift, getikt, krankjorum, horendol of kierewiet. Maar hartstikke fout. Minister Vogelaar is hooguit wereldvreemd, getuige haar onbezonnen uitspraken die het winkeltje van de PVV-leider bevoorraadden. En ze is vooral cultureel onontwikkeld, zij die in een interview de joods-christelijke cultuur in Nederland terugbracht tot de immigratie van joden enkele eeuw geleden. Knettergek is natuurlijk Wilders zelf, die almaar doordraaiend in de provocatieve kolk, niet meer weet wat hij moet verzinnen om zichzelf te overtreffen. Op dinsdag is het scherp schieten in Marokkaanse knieschijven en op woensdag moet het stokoude handboek van Mo de profeet door de gehaktmolen. Ik wil Gekke Geert natuurlijk niet demoniseren en ga het evenmin opnemen voor het kinderlijke en schadelijke multiculturalisme van Ella Vogelaar. Maar zou je zomaar vier jaar lang naast de PVV-vuurspuwer op een kobaltblauwe stoel kunnen zitten? Je moet wel knettergek zijn en dat lijkt ex-moslim Ehsan Jami langzaam te worden. Gisteren onthulde hij in De Pers hoe hij schatterlachend naast Geert in zijn kantoor de perscommuniqués van Vogelaar op Teletekst doornam. Hij suggereert dat hij de PvdA spoedig zou kunnen verlaten en sluit een aansluiting bij Wilders niet uit. Samen scheur je natuurlijk sneller eeuwenoude boeken tot Donald Duck-omvang en wellicht kan de een de ander helpen bij het mikken op de knieschijven. Ik stuitte op meer horendolheid uit het koninkrijk toen uit mijn elektronische databank een NRC-stuk van vorige week rolde. Een zekere meneer Leo Prick, onderwijsspecialist, refereerde ook aan het Vogelaar-interview. Tot mijn verbazing hekelde hij op brute wijze de reactie op Vogelaar van inktbroeder Rob Schouten afgelopen juli. Volgens meneer Prick, van wie ik nooit eerder had gehoord, was inktbroeder erg kwaadwillend omdat hij de uitspraak van Vogelaar niet precies had weergegeven. Schouten kwaadwillend? Iedereen die hem leest weet dat dit onschuldige lam geen vlieg kwaad kan doen. Daarna was ik aan de beurt omdat ik de minister haar culturele onontwikkeldheid had ingewreven. De NRC-man bombardeerde mij, na waarschijnlijk veel denkwerk, tot ‘Trouws eigen Wilders ’. Nu zit ik in het vreedzame Italië en wil mijn hand niet met Nederlandse modder besmeuren. Maar toch: is meneer Prick een leugenaar of is hij knettergek?