Invloed CU goed merkbaar in het regeerakkoord

De ChristenUnie heeft zich als junior coalitiepartner vooralsnog staande weten te houden tussen de grote en ervaren broers van CDA en PvdA-huize.

De invloed van de partij van christelijk-orthodox en evangelisch Nederland in het regeerakkoord is merkbaar. Op allerlei terreinen heeft de partij een stempel kunnen zetten: bij de bestrijding van armoede, een generaal pardon voor uitgeprocedeerde asielzoekers, extra geld voor zwakken en chronisch zieken, bestrijding van prostitutie-uitwassen, een kleine beperking van winkelsluitingstijden, afschaffen van de sollicitatieplicht voor mensen in de bijstand met kinderen tot vijf jaar en milieumaatregelen. De invloed blijkt ook uit het lang bepleite ministerie voor jeugd- en gezinsbeleid.

Toch lijkt de partij vooral afgerekend te gaan worden op de afspraken op medisch-ethisch terrein. Die komen neer op het handhaven van de bestaande praktijk. Wel komt er een bedenktijd voor een overtijdbehandeling en een onderzoek naar de psychosociale gevolgen van abortus.

De PvdA is tevreden, juist omdat er zo weinig verandert, want dat vreesden veel sociaal-democraten. De fractie heeft geen probleem met de bedenktijd voor een overtijdbehandeling. Deze wordt namelijk variabel en mag binnen de reguliere overtijdbehandeling van 16 dagen. D66-leider Pechtold noemde het akkoord op dit terrein ’stappen terug in de tijd’. SGP-voorman Van der Vlies daarentegen meent dat de CU op dit vlak te weinig heeft bereikt.

CU-leider Rouvoet benadrukte steeds dat de partij te klein is om het terugdraaien van wetten na te willen streven, maar wel wilde hij iets doen aan de praktijk. Hij denkt dat met dit akkoord bijvoorbeeld meer aandacht komt voor alternatieven voor abortus en euthanasie.

Bovendien heeft hij het schrappen van abortus- en euthanasiewetgeving niet tot hoofdonderwerp van zijn campagne gemaakt. Rouvoet realiseert zich dat de CU dat nooit voor elkaar zal krijgen. Hij verwijst dan naar D66 dat van de bestuurlijke vernieuwing een kroonjuweel maakte en uiteindelijk met lege handen stond. Rouvoet streeft een christelijk sociale politiek na.

Voor de CU wordt het vooral lastig om zich te profileren naar de kiezer. De partij is met zes zetels een kleintje en afhankelijk van de genade van een grote coalitiefractie om iets binnen te slepen. De oppositie staat klaar om de partij flink aan te pakken. En het verwachtingspatroon van de achterban is groot.