Ik ben een vrouw van 31 met een grote kinderwens. Mijn vriend is een stuk jonger (hij is 22) en studeert nog. Ik ben kostwinnaar en heb een vaste baan. Hij wil nog geen baby. Ik probeer hem al anderhalf jaar over te halen, maar ik krijg hem niet overstag. Ik ben hier heel verdrietig over en dat weet hij, maar ik wil ook niet zoveel zeuren dat het hele onderwerp hem tegen gaat staan. Binnenkort moet mijn spiraaltje er uit en ik wil dan eigenlijk stoppen met anticonceptie. Ik had nooit gedacht dat zo’n mooi verlangen tot zoveel wanhoop kon leiden. Hebt u misschien een supertip voor mij om hem te laten inzien dat dit voor ons samen heel bijzonder gaat worden?
Ik wil een kind!
In het algemeen ben ik geheel op de hand van vrouwen die kinderen willen, terwijl hun partner zich weigerachtig opstelt. Maar niet in uw geval. Ik vind het leeftijdsverschil met uw vriend te groot. Het lijkt me onverstandig om een 22-jarige met het vaderschap op te zadelen. Dat is echt te jong voor een man in deze tijd. Uw vriend moet z’n studie afmaken, erachter komen wat voor werk hij wil gaan doen, financiële onafhankelijkheid verwerven en misschien hier en daar nog wat experimenteren. Als u een kind krijgt, berooft u hem van zijn jeugd en van de tijd die hij nodig heeft om zich te ontwikkelen. Want wie moet er voor dat kind gaan zorgen, als u full-time kostwinnaar bent? Precies, uw vriend! Die bui ziet hij natuurlijk al hangen, en ik kan me levendig voorstellen dat hij daar (nog) niet aan moet denken. Als u uw zwangerschapsplannen doorzet, loopt u een gerede kans als alleenstaande moeder achter te blijven. Maar voor die noodsprong bent u nog te jong. U kunt uw energie beter steken in het vinden van een man die wat meer in uw eigen leeftijdscategorie zit en openstaat voor het vaderschap. Tegen de tijd dat uw huidige vriend aan gezinsvorming toe is, bent u al te oud.
Mijn man kreeg voor zijn 60ste verjaardag een grote, ingelijste foto cadeau van zijn volwassen dochter (25 jaar) uit zijn eerste huwelijk. Zij sprak streng dat de foto wél opgehangen moest worden. In de woonkamer! Mijn verstandhouding met haar is niet denderend, ik heb hooguit een beleefdheidsverhouding met haar, zelden een inhoudelijk gesprek. Ik doe mijn best als ze er is, ze communiceert met haar vader voornamelijk via grappen, waar ik me niet bij betrokken voel. Geeft allemaal niks, het gaat best aardig, ze doet ook dingen samen met haar vader zonder mij erbij (dat stimuleer ik), ik kook wat ik kan en probeer een vriendelijke gastvrouw te zijn. Maar nu is mijn vraag: zijn wij verplicht om deze foto in de huiskamer op te hangen?
Mijn man heeft hem voorlopig in zijn werkkamer gehangen. Zijn dochter is hier sindsdien nog niet geweest en ik weet dus niet wat haar reactie zal zijn. Een zus van mijn man vroeg laatst waar die foto was gebleven en toen viel er een pijnlijke stilte. Ze wees mij een plaats aan boven de piano waar hij mooi zou kunnen hangen. Ik overweeg nu om de foto alleen naar beneden te halen en op te hangen wanneer zijn dochter op bezoek komt. Wat vindt u ervan?
Wat te doen met foto?
U wilt niet de hele dag vanaf de muur worden aangestaard door uw stiefdochter, op wie u niet dol bent. Begrijpelijk. In de huiskamer hangen mensen gewoonlijk op waar ze allebei aardigheid in hebben. De foto is een cadeau voor uw man. Hij mag ermee doen wat hij wil en hij heeft gekozen voor de muur in zijn werkkamer. Een uitstekende plaats, lijkt me.
Als zijn dochter (of welk ander familielid dan ook dat zich ergens mee bemoeit) informeert waar het cadeau is gebleven, dan zegt u: ‘In de studeerkamer. Foto komt daar prachtig tot zijn recht! Wil je het zien? Loop maar even mee.’ Er is kortom geen enkele reden dat er een pijnlijke stilte zou moeten vallen, want u kunt precies zeggen hoe het zit. Noch de dochter, noch enig ander familielid heeft enige zeggenschap over waar in huis bepaalde foto’s of kunstwerken, bibelots of andere memorabilia opgehangen of opgesteld dienen te worden.
Ligt het aan mij als ik de huidige opstelling van organisaties, bedrijven en particulieren onbeschoft vind, wanneer zij als enige mogelijkheid om te reageren een e-mailadres of website geven? Ik vind steeds minder een gewoon postadres of telefoonnummer onder publicaties, dus staan wij (niet-computerbezitters) al jaren aan de kant. Zelfs uw Trouw weet in het artikel ‘Afscheid van de brief’ niet hoe het hoort en scheept ons weer af met een website. Hoe denkt u hierover?
Liever met de pen
U beklaagt zich over het feit dat organisaties, bedrijven en particulieren alleen e-mailadressen vermelden als reactiemogelijkheid. U hebt gelijk dat er altijd een postadres te vinden moet zijn om een brief naar toe te sturen. Voor kranten is dat ook zonder uitzondering het geval. Als u een brief naar Trouw wilt sturen, kunt u het postbusadres bovenaan op de voorpagina vinden. Met particulieren (familie, vrienden, kennissen) zult u ook geen probleem ondervinden. Die staan toch gewoon in uw adresboekje?
Dat bedrijven en instellingen de voorkeur geven aan reacties via e-mail kunt u hen niet kwalijk nemen. Meer dan 90 procent van de Nederlandse huishoudens beschikt over een computer, dus de meeste mensen voeren hun correspondentie via e-mail. Zowel op zakelijk als persoonlijk vlak. Dat is nu eenmaal het efficiëntst. Als Trouw een wedstrijd ‘wie schrijft de mooiste brief’ onder lezers houdt, dan willen ze die teksten graag via internet aangeleverd krijgen, daar kan ik inkomen. Geschreven teksten kosten veel meer tijd om te verwerken (in dit geval kopiëren, verspreiden onder juryleden, intikken om op de website te plaatsen).
De geschreven brief is onmiskenbaar en onontkoombaar op z’n retour. Ik raad u aan om aan te haken bij deze ontwikkeling en ook een computer te nemen. Ze zijn allang niet meer duur, en u hebt met wat hulp van een cursusje of een kennis of familielid binnen een mum van tijd onder de knie hoe het werkt. Los daarvan moet er natuurlijk altijd een postadres beschikbaar zijn. Als u een adres of telefoonnummer zoekt van een bedrijf of instelling, kunt u het opzoeken in het telefoonboek. Via internet beschikt u automatisch over de telefoongids van heel Nederland. Handig hoor!
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.