Star in de lift

Het gaat goed met de Utrechtse bridgeclub Star, zowel kwantitatief als kwalitatief zit de vereniging in de lift. Vorige week meldde ik u al het succes van Star 1, dat voor een daverende verrassing zorgde door in de halve finale van de MK viertallen De Lombard te verslaan. De finale, Star-Modalfa, wordt in het weekend van 3 en 4 februari gespeeld.

Star 2 kwam dit seizoen voor de tweede keer uit in de eerste divisie (de landelijke viertallencompetitie net onder de meesterklasse) en wist hierin uiteindelijk met 1 WP voorsprong kampioen te worden! Dat betekent promotie naar de MK en dus zullen we Star, net als De Lombard, 't Onstein en HOK, volgend jaar terugzien met twee teams in de MK. Verder promoveerde HOK 3 (Amsterdam) en BCO 2 (Utrecht) naar de MK.

Bij Star 2 was het niet alleen rozengeur en maneschijn. Het team begon met acht spelers, maar door opgebroken partnerships, eindigde het met Toine van Hoof-Paul Erich en Jos Uijterwaal-Peter van de Linde. De laatste twee weekenden moesten ze het met twee paren doen en dat ging opmerkelijk goed. Van de Linde-Uijterwaal vormen de stabiele factor. Ze spelen een mengeling van betonbridge en schaaktennis: niet spectaculair, maar gericht op het vermijden van fouten. In parenbridge werkt deze aanpak vaak minder goed, maar in viertallen is die strategie prima.

Erich-Van Hoof spelen nog altijd het eens zo populaire Crazy Diamond. Hierin zit een sterke klaveren (net als Precisie), maar vooral de canapé biedingen maken het bijzonder. Dat houdt in dat eerst de vierkaart geboden wordt, daarna de vijfkaart. Een opening van 1 kan een vijfkaart hoog (!) bevatten. Een opening in een hoge kleur is een vierkaart (eventueel met vijfkaart lage kleur) of een zeskaart.

Dat Erich-Van Hoof vaak moeiteloos het juiste eindcontract bereiken laat dit spel fraai zien (zie diagram 1)

1) 16

2) 0-7

3) goede zeskaartDoor het 3 bod wist oost dat west niet meer een schoppendekking kon hebben, dus 3SA was geen optie meer. Oost inviteerde daarom met 4, aangenomen door west. Het gebeurt niet vaak dat 5 de enige juiste manche is, maar dit was dan zo'n spel. Hoewel 5 er ook in zit, is dat beduidend minder kansrijk, omdat hiervoor V gevonden moet worden.

Marion Michielsen-Meike Wortel ondervonden hoe lastig het spelen is tegen Crazy Diamond op dit spel (zie diagram 2):

Moeilijk om te bepalen wat het beste contract is (3SA in zuid?), maar 4 zit er erg hopeloos uit als oost gewoon met schoppen was uitgekomen. Wortel kwam echter uit met troef voor de heer, die hield. Hierna kwam H voor de aas. Michielsen speelde haar singleton ruiten na voor boer, vrouw (?) en heer. Nu B, hield en harten voor de aas van west. In arren moede speelde west maar schoppen na in de AV-vork van zuid. De beslissende fout kwam nu: west troefde de voorgespeelde ruiten uit zuid. Dat was de laatste slag voor de verdediging. West had de ruiten niet moeten troeven, dan kan de leider de ruiten niet opzetten, omdat de 9 van oost de kleur tegenhoudt.

Op dit spel scoorde een gezamenlijke actie van Star 2 enorm (zie diagram 3).

Na een negatief doublet gooide noord het bijltje er bij neer. Met een 1-6-5-1 had hij toch wel reden om nog wat te ondernemen. Aan de andere tafel meer activiteit van NZ:

Een dubbele mancheswing voor Star. Hier boden NZ door tot 5. Terecht, want 5 zit er - net als 4 aan de andere tafel - zonder problemen in.

Noord gever, allen kwetsbaar

AH764

10854

V7

85

52

963

85

AV10962

93

AHB

AHB962

H7

VB108

V72

1043

B43

Zuid gever, OW kwetsbaar

97

V1087

AB10873

5

H108653

A932

2

A3

B42

65

V965

B764

AV

HB4

H4

HV10982

Zuid gever, NZ kwetsbaar

5

B97642

VB643

8

AH1082

V

1072

H1052

VB974

85

98

AVB3

63

AH103

AH5

9764

Diagram 1

Diagram 2

Diagram 3