’Deze meiden hoeven niet op scherp gezet’

Om toegang tot het WK te krijgen moeten de handbalvrouwen twee plaatsingswedstrijden tegen Kroatië spelen. Morgen is het eerste duel.

De vrouwen zijn tot op het bot gemotiveerd, weet bondscoach Sjors Röttger: „Ik hoef deze meiden niet op scherp te zetten; dat doen ze zelf wel. We kunnen niet wachten om te beginnen.”

Kroatië is een geduchte tegenstander. Op het vorige EK werd de ploeg zevende. Winst over de twee wedstrijden is noodzakelijk om in de race te blijven voor een olympisch ticket, een wens die de vrouwen al lang hebben. Röttger: ,,De ploegen zitten dicht bij elkaar, dus onmogelijk is het niet. Maar het wordt lastig.”

Het Rotterdamse Topsportcentrum is uitverkocht en ook Erica Terpstra en Jan-Peter Balkenende zullen op de tribune te vinden zijn. Irina Pusic, met 34 jaar de oudste van de groep, blijft nuchter onder dat vooruitzicht: ,,Het mag niet uitmaken, maar die belangstelling is natuurlijk geweldig.’’

Pusic werd in Kroatië geboren en daarom vraagt iedereen of het duel speciale gevoelens bij haar oproept. Als die er al zijn, laten ze zich niet omschrijven. Het tegenbezoek, volgende week, aan haar geboorteland mag evenmin een beletsel zijn om in het veld te presteren: ,,Ik heb natuurlijk een band met Kroatië; mijn ouders wonen er nog. Maar daarvan moet ik me afsluiten, want ik wil voor Nederland een goede wedstrijd spelen. Al vind ik het wel extra leuk dat mijn ouders komen kijken.’’

De kans dat Oranje het tegen de Kroaten redt, schat ze fifty-fifty. „Ik was eerst wat sceptisch, maar de voorbereiding heeft me een goed gevoel gegeven. Het Nederlands team is een warm bad waar je in stapt. We trainen keihard, maar er zijn nooit grote irritaties.”

In het bepalen van de sfeer speelt Röttger een belangrijke rol. Pusic: „We krijgen inbreng in de besprekingen. Dat is goed, want er zit veel ervaring in dit team.” De coach durft inspraak aan: „Voetbaltrainers vertellen continu hoe het moet. Wij vertellen elkáár hoe het moet.”

Zijn training/coaching baseert hij op vijf pijlers: technisch, tactisch, fysiek, mentaal en sociaal. Met dat laatste plaatst hij de groep meer dan eens voor verrassingen. De speelsters bezochten al eens de geisers op IJsland en gingen naar een toneelstuk, alles voor de teambuilding.

Dit maal beproefde Röttger zijn meiden met een dropping. Pusic: „We hadden drie dagen zwaar getraind, we zaten echt kapot in de bus. Toen liet Sjors de bus in Oosterbeek stoppen, moesten we eruit en in het donker de weg naar Papendal zien te vinden. Onderweg moesten we vragen beantwoorden, oefeningen doen, over touwen klimmen, zware ballen tillen en terug op Papendal met een ingehuurde militair vechten. Om drie uur lag ik in bed, helemaal kapot.”

„Maar dat is Sjors. Ik ben de oudste en denk weleens: mij doet hij niets meer. Maar hoe hij me dan toch weet te raken, fascineert mij. Die man zet me telkens weer aan het denken.”