Waar is onze Jaffe Vink gebleven? Geïnteresseerden in de avonturen van deze illustere eindredacteur van Letter & Geest konden het antwoord vorige week aantreffen in kiosk en betere boekhandel. Samen met zakenman Roel Pieper heeft hij Opinio Media BV opgericht en het tastbare bewijs van deze onderneming is het roze-, op tabloidformaat uitgevoerde opinieweekblad Opinio dat de ’overtuiging wil uitdragen dat de vrijheid van denken, de strijd der ideëen en de choc des opinions tot het publieke domein behoren: een ode aan de beste tradities van de westerse cultuur’.
Het klinkt als de klaroenstoot waarmee nieuwe tijden worden aangekondigd en zo is het ook bedoeld. Alleen al in zijn vormgeving toont het blad aan maling te hebben aan markettiers, die denken dat gaten in de markt uitsluitend te vullen zijn met beelden en beeldtaal. Vink c.s. huldigen het eigenzinnige standpunt dat een ideeënstrijd het beste gedijt bij de gratie van het woord en bijgevolg bevat het blad uitsluitend tekst. Geen portretjes van auteurs, geen illustraties die in Letter & Geest nog weleens werden getolereerd en (wat een verademing, trouwens) geen enkele advertentie. De enige concessie aan het oog is de soepele opmaak en de roze kleur, die doet denken aan de Italiaanse sportkrant Gazette della sport.
De aankondiging van andere tijden blijkt ook uit Vinks vaste voornemen met zijn blad de strijd te zullen aanbinden tegen doemdenken. Vink gelooft heilig in Verlichting en Vooruitgang: „Wij gaan de doemdenkers de stad uitjagen – die gaan naar Finsterwolde alias het Donkere Woud, nadenken over het milieu met Al Gore, en kromme worteltjes verbouwen bij maanlicht, in afwachting van de Apocalyps. Dan gaan wij intussen het energiebeleid veranderen, met creativiteit en innovatie. We laten de auto niet staan, maar gaan de auto veranderen. En het moet een mooie auto blijven, want ik haal mijn chick ook liever in een Cadillac. Wie de Cadillac begrijpt, begrijpt de westerse beschaving (...) met haar vrijheid en welvaart, haar democratie en mensenrechten, haar kritiek en zelfkritiek, haar wetenschap en technologie, haar medicijnen en internet ... .’’
Geloof in verlichting en vooruitgang hebben er volgens Vink voor gezorgd dat we nu leven „in een grootse tijd, een tijd van ongekende vrijheid en rijkdom. We zijn nog nooit zo vrij geweest en we zijn nog nooit zo rijk geweest. En die rijkdom is geen decadentie, maar een overwinning op de armoede. Het is de droom van onze voorouders die we hebben gerealiseerd. En die vrijheid is geen kermis, maar een overwinning op de dwingelandij. (...) In een traditie van eeuwen hebben we deze westerse cultuur ontwikkeld, met haar open samenleving en haar glorieuze vooruitgang.”
Vanzelfsprekend zweert Vink bij deze traditie en bij deze vooruitgang. Vandaar dat hij zichzelf en zijn tijdschrift afficheert als ’links- conservatief’ (links vanwege de vooruitgang en conservatief vanwege de traditie). Zijn uitgever Pieper denkt dat hij dit etiket alleen maar gekozen heeft om ons in verwarring te brengen. Maar ja, dat zegt Pieper, voor wie het uiteindelijk niet uitmaakt (zie Trouw van zaterdag) of het blad links of rechts, of progressief of conservatief is en die daarmee vooral te kennen geeft niets te (willen) begrijpen van welk gedachtegoed dan ook, zolang het maar geld in het laadje brengt.
Maar dit terzijde. Voor het blad geldt: leve de vooruitgang en leve de traditie. Halleluja, amen ben ik geneigd op zo’n moment te denken. Ware het niet dat ik me over één ding zorgen maak: over de schaduwen die de verlichting ook oproept lees ik in Vinks tijdschrift weinig. De verlichting is het al en de duisternis dat zijn de anderen, zij die de verlichting tegenwerken. En tegen die werkers van de duisternis, zoals de aanhangers van de islam en de ’linkse kerk’, blijft Opinio stelling nemen zoals we dat van Letter & Geest gewend zijn. Niets nieuws dus in de aangekondigde nieuwe tijd.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.