Syrië verrast vriend en vijand door naar VS af te reizen

De komst van de Arabische ministers, inclusief de Syrische onderminister van buitenlandse zaken, overschaduwt de echte top in het Amerikaanse Annapolis, die van de Palestijnen en de Israëliërs.

De ogen zijn gericht op de cocktail die president Bush vanavond in Washington houdt voor zijn gasten. Voor de Amerikaanse president is het een prachtige photo opportunity, een gelegenheid om een plaatje te schieten, waarin hij zich omringd weet door zijn Arabische ’coalitiegenoten’. Voor hem is de top al een succes nu hij er in geslaagd is – met de nodige druk en beloftes – de bijeenkomst op te luisteren met ’de as der gematigden’. Het is tevens de boodschap van Bush aan Iran.

De Saoediërs en de Arabische Liga waren waarschijnlijk liever thuisgebleven. Want wie wil er nu deelgenoot zijn aan een conferentie die slechts een lege huls is voor het tot nu toe mislukte overleg tussen Israëliërs en Palestijnen. Ook hebben zij grote moeite met de Amerikaanse tweedeling van de Arabische wereld tussen de goeden en de kwaden.

Zij eisten een prijs: deelname van Syrië – tot voor kort in Amerikaanse ogen een prominent lid van ’de as van het kwaad’. Dat zou niet alleen die Amerikaanse scheiding teniet doen, het zou de conferentie een breder regionaal perspectief geven. Bovendien is Syrië deze dagen een niet te versmaden speler in de Libanese crisis.

Dus gingen de VS akkoord met een nieuw agendapunt in Annapolis: de Syrische eis tot teruggave van de Golanhoogvlakte en de belofte dat er in januari een conferentie komt, in Moskou, over het Syrisch-Israëlische conflict. Zelf verklaart Washington zijn ommekeer jegens Syrië simpel: wat zou mooier zijn dan Damascus los te weken van Iran.

Syrië lijkt eerder op twee paarden te wedden. Het stuurt zijn onderminister voor buitenlandse zaken, terwijl de minister, Walid Moealem, net terug is van een bezoek aan Iran. In zekere zin voert Damascus een consistent beleid. Het heeft altijd gezegd bereid te zijn tot een akkoord op voorwaarde dat het de Golan terugkrijgt. President Assad toont nu zijn volk het overleg niet uit de weg te gaan. Het boze telefoontje uit Teheran gisteravond nam hij op de koop toe. De jonge Assad heeft al bewezen niet voor zijn vader onder te doen in het pokerspel.