Leep

Lepe lui zijn het, die reclamemakers. In een brief die de reclamebranche deze week aan de premier stuurde, stellen ze voor om samen een denktank op te richten. Citaat: „Aanleiding voor dit aanbod is de groeiende aandacht vanuit de politiek, overheid en media voor onderwerpen zoals verkeerde voeding, overconsumptie, alcoholmisbruik en gebrek aan beweging.”

We moeten het er in die denktank maar eens over hebben, stelt de branche voor, welke reclametechnieken in te zetten zijn om die nare maatschappelijke problemen tegen te gaan.

Want: „De bedrijfstak neemt zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid uitermate serieus.”

Slim hoor: eerst allerlei aansprekende reclame-uitingen verzinnen die de consument tot ongezond gedrag aan kunnen zetten en ze vervolgens, weer via reclame, op de aanpak van de gevolgen van dat gedrag wijzen.

Het reclamevakblad Adformatie meldt deze week dat de meerderheid van de Nederlandse bevolking wil dat er een verbod komt op reclame voor junkfood gericht op kinderen. Veel te ongezond, al die happy meals.

Het Nederlandse publiek is wispelturig (en de reclamemakers weten dat). In de Gouden Loeki-verkiezing (voor het beste reclamefilmpje) van vorig jaar eindigde zowel op nummer twee als op nummer vier, reclamespotjes van McDonald’s. Leuk om te zien, die filmpjes, maar ze zouden eigenlijk verboden moeten worden.

Heel slim, die reclamemakers. Leuke filmpjes voor McDonald’s maken (want de consument ziet ze zo graag) en daarna ernstige filmpjes maken over de gevolgen van van het maatschappelijk probleem van overgewicht.