Sneeuwklokjes zijn zulke gewone lentebodes

geworden dat bijna iedereen denkt dat ze hier horen. Maar ze horen thuis in Midden- en Zuid-Europa vanaf Frankrijk zuidwaarts. Het bolgewasje werd hier al in de Middeleeuwen gekweekt en is waarschijnlijk uit kloostertuinen verwilderd. In ons land staat het kamerbreed in sommige bossen en in boomgaarden. Groeiplaatsen in bossen gaan meestal terug op een vroegere cultuur. De eerste bloeiende sneeuwklokjes werden door een lezer op 4 december in Katwijk gezien. Uitzonderlijk vroeg, zoals veel verschijnselen in de natuur deze winter!

In gevangenschap gekweekte dieren kunnen zich vermengen met oorspronkelijke rassen. Daarom is het uitzetten van zulke dieren in het wild verboden. Een dergelijk geval deed zich voor met opgekweekte korhoenders, die niet op De Hoge Veluwe uitgezet mochten worden.

De bekende tuinslak met het gekleurde, donker gebandeerde huisje is in winterslaap. Deze huisjesslak doet dat door zich met verhardend slijm vast te kitten op de voet van bomen, muren en schuttingen in de bescherming van daartegen opgewaaid dood blad. De aan de wijngaardslak verwante segrijnslak graaft zich een eindje in de grond in. Naaktslakken kruipen onder stenen en blijven actief, zeker in deze zachte winter. Ook regenwormen laten zich weinig aan het weer gelegen liggen, kruipen hooguit wat dieper de grond in als het koud wordt.

Op www.trouw.nl/groen vindt u oudere afleveringen van het natuurdagboek van Henk van Halm. Daar kunt u tevens vragen aan hem stellen over inheemse dieren en planten.