Vol verdriet over Hoessein

In een moskeetje in een Haagse volksbuurt zingt een jonge man een klaaglied over de Imam Hoessein, de kleinzoon van de profeet Mohammed, die sneuvelde bij de Iraakse stad Karbala.

Een paar honderd mannen zitten in kleermakerszit op de grond. Sommigen van hen huilen en heffen hun hand in de lucht. Een groepje mannen gaat naar een andere locatie.

Zelfkastijding in de moskee is dit jaar verboden. Verderop is een zaaltje gehuurd waar muren en plafond zijn afgedekt met plastic. Op de grond ligt een oud tapijt tegen bloedvlekken.

De geestelijke vertelt over Asjoera en Hoessein. Mannen trekken hun overhemden uit. Huilend lopen ze naar het midden van de zaal. Ze roepen trillend en ritmisch: „Ja Hoessein! Ja Ali! Ja Zainab!” Ze staan in een cirkel en slaan zich huilend op de borst. Anderen geselen de rug met metalen karwatsen. Arabieren maken een snede en slaan met de vlakke kant van het mes op hun hoofd.

Alles duurt hooguit een kwartier. Vol verdriet over de ruim 1100 jaar geleden gesneuvelde Hoessein lopen de mannen naar een zijkamer, waar vrouwen hun wonden verzorgen.

Buiten roken jongens en mannen een sigaret. Abbas: „Je kunt Hoessein ook rustiger herdenken.” Zijn vriend Ali: „Het is een uiting van religieus verdriet. Je bent vrij om wel of niet mee te doen.”

Er zijn hier voornamelijk jonge mannen. De meeste ouderen wachten in de moskee op de reguliere dienst. Ook in de moskee zijn de meningen verdeeld. Hassan: „Het is makroeh, afkeurenswaardig maar gedoogd.”

Een andere man: „Asjoera is onze aanklacht tegen terrorisme. Ook Imam Hoessein was slachtoffer van terreur. Voor rechtvaardigheid en gelijkheid heeft hij zijn leven gegeven.”

Dwang is er niet. Zelfkastijding is verboden als je jonger dan 17 bent of een ziekte hebt. Langzaamaan loopt de moskee weer vol. De zelfkastijders komen terug. Iedereen krijgt eerst te eten, de geestelijke vervolgt zijn preek, opnieuw over Karbala en Hoessein en zijn familie.

Vanaf morgen gaat het leven weer gewoon door. Over dertig dagen is er een laatste bijeenkomst, de afsluiting van de rouwperiode van veertig dagen.