In het zuiden blijf je thuis

Wanneer verlaten jongeren het nest? In Noord-Nederland gaan ze op jonge leeftijd uit huis. In Noord-Brabant blijven ze lang bij hun ouders wonen.

Het moment waarop jongeren het ouderlijk huis verlaten verschilt per regio. Dit blijkt uit een publicatie van het Ruimtelijk Planbureau (RPB) en het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Jongeren in plattelandsgemeenten in Overijssel, noordelijk Limburg, het Groene Hart, de regio West-Friesland en Noord-Brabant, gaan gemiddeld laat uit huis. Het verschil tussen Noord-Brabant met Zeeland is ruim een jaar: 22,42 tegen 23,57 jaar. Veel van deze gemeenten liggen in de BibleBelt, een zone die schuin door Nederland loopt en relatief veel streng protestantse inwoners heeft. „Dat zijn vaak hechte gemeenschappen, wie daar deel van uitmaakt, trekt niet snel naar een andere plek”, zegt Andries de Jong van het RPB. „Ook vanwege hun geloof gaan deze jongeren meestal pas uit huis gaan als ze trouwen.” Religie blijkt vaker een rol te spelen, want ook in katholieke gemeenten als Edam en Volendam gaan jongeren gemiddeld vijf jaar later uit huis dan die op Texel.

In Noord-Nederlandse gemeenten als Texel, Harlingen en Hulst vliegen jongeren juist vroeg uit. Dit komt omdat het daar in de buurt van het ouderlijk huis lastiger is om hoger onderwijs te volgen of een baan te vinden. Maar ook in de rijke gemeenten Bloemendaal, Bussum, Naarden en Haren gaan jongeren snel uit huis. De Jong: „Vermoedelijk vertrekken jongeren hier vroeg doordat de ouders woningen voor hun kinderen kunnen kopen.”

Turkse en Marokkaanse meisjes gaan gemiddeld al op hun negentiende jaar uit huis, de jongens verlaten het ouderlijk huis als ze 20 zijn. Autochtone meisjes zijn gemiddeld 21 jaar als ze op zichzelf gaan wonen; jongens 23 jaar. „Allochtonen trouwen vaak jong. Deze jongeren gaan dus meestal zelfstandig wonen vanwege gezinsvorming.”

De woonsituatie waarin Turkse en Marokkaanse jongeren terechtkomen als ze gaan studeren, verschilt ook van die van autochtonen. 30 procent gaat eerst bij familie, kennissen of vrienden inwonen. De Jong: „Soms kunnen ze zich geen kamer veroorloven en de ouders hebben op die manier nog zicht op de kinderen.” Van de autochtone jongeren gaat maar 10 procent bij anderen inwonen.

Er zijn ook ’terugkeerders’: jongeren die al uit huis waren en weer bij hun ouders gaan wonen. Deze groep bestaat vooral uit jongens, zegt De Jong. „Meestal gaan zij terug als een relatie stukloopt. Als meisjes eenmaal weg zijn, blijven ze weg. Zij weten zich meestal wel te redden.”