Een prachtplan van Europa. Maar hoe kom je af van die energieverslaving?

We hebben ons best gedaan het energieverbruik terug te schroeven. Gordijnen dicht ’s avonds. Dubbel glas. Zuiniger auto’s. Staat tegenover dat deze zomer de airco aan een onstuitbare opmars is begonnen. In auto’s is hij bijna al niet meer weg te denken. En de brandstof slurpende terreinwagens blijven onverminderd populair. Nog even en ons energieverbruik loopt nauwelijks uit de pas met de VS, waar in de zomer meer verstookt wordt dan in de winter. Dankzij de zegeningen van de airco.

Het was daarom mooi gesproken van Eurocommissaris Barroso. Dat we af moeten van onze energieverslaving. Dat we als vervolg op Kyoto de uitstoot van fossiele brandstofgassen met twintig procent moeten terugbrengen en met nog veel meer als andere landen, zoals de VS, ook meedoen. Maar ik geloof er geen snars van dat onze verslaving aan energie minder zal worden. Het is al net als met voedsel: we blijven ons gewoon volproppen, er zitten alleen minder calorieën in. Precies zo, zullen we verslaafd blijven of worden aan de airco en aan al die andere zegeningen van de vooruitgang. Voor een minder energieverbruik zijn we uitsluitend aangewezen op ons technisch vernuft om de bestaande energie slimmer en intelligenter te gebruiken en ons vermogen om alternatieve, duurzame energiebronnen aan te boren.

Daar is op zichzelf niets mis mee. Behalve dat nu al te voorzien valt dat het op die manier niet zal lukken het energieverbruik spectaculair te verminderen. Om dat voor elkaar te krijgen is dwang nodig. De overheid zal het gebruik van energie aan voorschriften moeten binden en misbruik stevig moeten belasten. De overheid ook zal het pad moeten effenen naar het gebruik van meer duurzame energie. Voor dat alles is moed nodig en visie, waaraan het meestal ontbreekt. Liever nog laten we de Randstad met files en uitstootgassen dichtslibben, dan voor een behoorlijk openbaar vervoer te zorgen en eindelijk eens het rekeningrijden in te voeren. De beoogde nieuwe regering heeft de mond vol over duurzaamheid. Zij zal het plan-Barroso ongetwijfeld met enthousiasme begroeten. Maar in de praktijk vinden we het al lang mooi dat we Kyoto gehaald hebben. En hoe het met die airco’s moet, of die goedkope kerosine voor die even zo goedkope vakantietripjes, dat zien we dan wel weer.

Over verslaving gesproken: er ging een zucht van verlichting op toen Albert Heijn zijn assortiment luxe rotzooi van overal vandaan weer op peil had gebracht. Begrijp me goed, ik gun iedereen het zijne. Ik verlang ook van niemand de weg terug te gaan naar de dagen dat we ’s ochtends nog met ijs op de dekens wakker werden. Maar er moet wel minimaal twintig procent af. Hoe krijgen we, hoe krijgt het nieuwe kabinet dat voor elkaar? Kortom, een prachtplan van Europa. Maar hoe kom je af van die energieverslaving?