Homoseksuele jongeren komen al snel in de volwassen wereld terecht.

Homoseksuele jongeren komen al heel snel in de volwassen wereld terecht in hun zoektocht naar informatie. De 14-jarige Danny Hoekzema uit Bovenkarspel nam het initiatief voor de boot voor jongeren tussen de elf en zestien jaar tijdens de Gay Pride. „Er is voor homojongeren eigenlijk helemaal niks. Ook praatgroepen en websites zijn vaak voor boven de zestien. Andere jongeren komen leeftijdsgenoten tegen op het schoolplein en bij sportverenigingen. Dat hebben wij niet, terwijl we wel supergraag leeftijdsgenoten willen ontmoeten die ook zo zijn. Je zegt tegen een hetero toch ook niet dat hij nog maar twee jaar moet wachten?”

Homobelangenorganisatie COC steunt Hoekzema. Volgens het COC zijn er al tientallen aanmeldingen binnen van andere piepjonge homo’s voor een plaatsje op de jongerenboot. Maar de gemeente Amsterdam heeft bezwaren: de groep is te kwetsbaar.

De 16-minners krijgen op heel veel plekken het deksel op de neus. Op de populaire website Gay.nl mogen jongeren pas vanaf vijftien jaar meedoen, zeer tot ongenoegen van Hoekzema die daar tot voor kort wel met een foto van zichzelf op stond. Wel is er speciaal voor jonge homo’s de website van Expreszo, het jongerenblad van het COC. Ook daar zien ze tot hun verbazing nu al dertienjarigen. Uit een net gehouden peiling bleek dat zeven procent van de bezoekers onder de zestien jaar is. Van de 400 mensen die meededen aan de enquête, zeggen er 113 voor hun zestiende al openlijk toe te geven dat ze homo zijn.

Diederik Broekhuizen (23), hoofdredacteur van Expreszo: „Ik vind dat veel. Ik was zelf laatst best verbaasd toen we een brief van een meisje van twaalf kregen dat schreef dat ze zoveel aan onze adviezen had gehad. We hebben ook een interview met Danny in ons blad, die was toen zelfs nog maar dertien. Voor ons is dat echt nieuw, meestal zijn de geïnterviewden zo rond de negentien jaar.”

Expreszo mag dan onderdeel zijn van het COC, Broekhuizen zelf heeft zijn twijfels over de jongerenboot. „Ook ik kwam in mijn zoektocht op plekken die misschien minder geschikt waren. Ik kreeg toen ik zeventien was in Amsterdam een flyer in mijn handen gedrukt met een website die echt niet voor jongeren bedoeld was. Daar kreeg ik contact met iemand van 28. Maar die heeft me toen wel goed geholpen.” Dat nog jongere kinderen behoefte hebben om op een boot te gaan dansen, kan hij zich niet helemaal voorstellen. „Ik wist toen ik dertien was al dat ik homo was. Maar ik heb het weggedrukt en aan niemand verteld. Ik dacht, mijn tijd komt nog wel. Ik ben echt te jong.”

Hij geeft toe dat hij daardoor wel eenzamer was dan andere jongeren. „Heterojongeren kunnen nog een beetje aan elkaar zitten op het schoolplein. Voor mij was er geen sprake van dat ik iets met een jongen durfde. Zoals Danny is, durfde ik pas op te zijn toen ik zeventien jaar was.”

De meeste jongeren noemen zich in die leeftijdsfase zelden homo, maar geven wel aan dat ze homoseksuele ervaringen hebben, weet Bas Maliepaard (24), recensent van kinderboeken in Trouw. Hij is momenteel bezig met het boek ’OUT!’ over jongeren en homoseksualiteit. „Er staat nou ook een heleboel onzin op internet. Als jongens en meisjes zeker willen zijn van goede informatie, kunnen zij zich wenden tot het COC of de Schorerstichting. Die drempel is vaak te hoog, dan geef je voor jezelf toe dat je er serieus over nadenkt of je homo bent.”

Maliepaard loopt al lang rond met het plan voor een boekje voor homoseksuele jongeren. „Ik had daar zelf ook behoefte aan. In alle seksuele voorlichting komt homoseksualiteit zijdelings aanbod, zo van: oh, en dat kan ook nog. Dat maakt volgens mij dat jongeren zich alleen maar eenzamer gaan voelen.”

Zelf las Maliepaard, toen hij op zijn achttiende echt durfde te beseffen dat hij homo was, ieder boek, iedere folder of brochure die hij maar kon vinden. „Nu is internet voor jongeren een uitkomst. Ze zijn minder eenzaam dan vroeger. Nadeel is wel dat jongeren heel veel ongecontroleerde informatie tegenkomen. Veel websites over het onderwerp zijn pornografisch getint.”

Dat zegt ook Veroon Vermeer die twee jaar geleden het jongerenboekje ’100 vragen over homoseksualiteit’ schreef. „Toets maar eens homoseksualiteit in op Google. Je komt dan vooral op sites over allerlei problemen rond dit onderwerp. Dan denk je als jongere ook: wat staat me in vredesnaam te wachten?”

Maliepaard doet momenteel onderzoek voor zijn boek en maakt onder andere gebruik van een panel jongeren dat hem adviseert. Er is evenveel aandacht voor jongens als voor meisjes. Voor meisjes is zo’n boek extra hard nodig, denkt hij, omdat die nog moeilijker aan hun informatie komen. „Homoseksuele vrouwen zijn ook niet zo zichtbaar als mannen. Claudia de Breij of Barbara Barend zijn er wel open over, maar passen er voor om lesbisch rolmodel te zijn.”

Om goed bij te houden wat er leeft, volgt Maliepaard de discussies op het forum van Expreszo.nl. „Wat me opvalt is dat die jonge groep antwoord zoekt op misschien wat naïeve vragen die in de voorlichting zelden aan de orde komen. Zoals: mag ik hand in hand lopen op straat? Of: als ze er op school achterkomen, hoe snel gaat de roddel dan? Op dat soort vragen wil ik antwoord proberen te geven, hoewel het moeilijk is, hoor.”