Mosje Katsav moet zich met kracht kunnen verdedigen, als burger

De Israëlische president Mosje Katsav is niet het eerste staatshoofd dat onder vuur ligt wegens seksuele intimidatie. Zo heeft ook de Amerikaanse president Bill Clinton zijn laatste ambtsperiode grotendeels doorgebracht met semantische discussie over de term seksuele relaties. Er zijn bovendien talloze gevallen bekend van seksuele escapades van presidenten die nooit tot vervolging hebben geleid. Macht corrumpeert, luidt het gezegde, en helaas ook in veel gevallen kennelijk het seksleven van de betrokkenen.

Het is een teken van kracht van de Israëlische rechtsstaat dat het tot vervolging van de president lijkt te komen. Het is bovendien geen overbodige luxe. Israël is nog steeds relatief patriarchaal door de invloed van het door mannen gedomineerde leger en door de sociaal-juridische invloed van het rabbinaat. Dat seksuele intimidatie van ondergeschikten onderwerp van serieus onderzoek kan zijn, hoe hoog de status van de beschuldigde ook is, is van groot belang voor andere slachtoffers.

Uiteraard is het nu nog strikt genomen de politie die een aanklacht tegen Katsav aanbeveelt, iets wat nog door het openbaar ministerie moet worden overgenomen. Vervolgens zal bovendien in een proces moeten blijken of de schuld van Katsav is bewezen. Maar inmiddels is de schade die hij het presidentschap aandoet, al te groot. Vooral Katsavs ongemeen felle verdediging afgelopen woensdag geeft aan dat hij de kern van zijn functie uit het oog is verloren. Het op dergelijke toon in diskrediet brengen van hoekstenen van de rechtsstaat als de politie, het openbaar ministerie en de pers mag nooit de reactie zijn van een staatshoofd.

Voor Israël zou het daarom goed zijn als Katsav alsnog zelf aftreedt, dan wel er door de Knesset toe wordt gedwongen. Nu heeft hij slechts tijdelijk verlof ’om zijn naam te zuiveren’, maar daardoor behoudt hij zijn immuniteit. Gezien de andere problemen waarmee Israël kampt – de nasleep van de Libanon-oorlog, de patstelling met de Palestijnen, de beschuldigingen van corruptie van andere leiders – kan het land een slepende zaak rond het staatshoofd missen als kiespijn. Katsav heeft alle recht om zichzelf te verdedigen, maar liever als burger.

Door het verlof van Katsav vervult wel voor het eerst een vrouw, Dalia Itzik, de functie van staatshoofd. Dat is in dit schandaal dan tenminste nog één prettige bijkomstigheid.