*

 

Drie generaties levenslang

door Tjitske Houtman − 03/02/07, 00:00

Vorige week bleek dat Nederlandse oorlogsmisdadigers die in Duitsland wonen hun straf niet hoeven uit te zitten. Een harde klap voor nabestaanden .

Kerst 1952, ik ben 9 jaar en hoor een bericht op de radio: oorlogsmisdadigers ontsnapt uit de gevangenis in Breda. Onder hen Bikker, ’De Beul van Ommen’, de man die mijn vader doodschoot. Nu, 55 jaar later, weer een bericht, nu op tv: Nederlandse oorlogsmisdadigers die in Duitsland wonen, ontlopen definitief hun straf. Onder hen Bikker.

Ik kreeg ooit van mijn moeder een doos vol herinneringen aan mijn omgekomen vader. Daar zit ook het bijbeltje met bloed in dat hij bij zich droeg toen hij werd doodgeschoten. Als volwassene ben ik op zoek gegaan naar inlichtingen over het werk van mijn vader in het verzet. In het illegaliteitsrapport dat ik kreeg, dook de naam van Bikker op. In 1993 werd hij opgespoord; hij bleek te wonen in het Duitse Hagen. Via een Kamerlid van het CDA probeerde ik erachter te komen of er alsnog recht kon geschieden. Ik kreeg een stencil met de vragen die aan de toenmalige minister van justitie Hirsch Ballin waren gesteld en de antwoorden. Het bleek dat er niets gedaan kon worden. In 2003 begon alsnog een proces tegen Bikker, in Duitsland zelf. Misschien toch nog gerechtigheid? Mijn man en dochters haalden me over om het proces bij te wonen. De achtste en laatste zitting waren het meest frustrerend. Het proces stopte, Bikker (88) werd niet verder vervolgd. Hij was te ziek.

Ik heb niet de kans gekregen te getuigen voor mijn vader, wat wel de bedoeling was van officier van justitie Maass. Wel heb ik tijdens de zittingen veel dingen gehoord over de dood van mijn vader waar ik geen weet van had, pijnlijke dingen. Wat ik niet gehoord en gezien heb is dat Bikker één keer spijt heeft betuigd. Te oud en te ziek? Het zal wel, maar ik heb mijn twijfels. Hij heeft vele jaren als vrij man in Duitsland gewoond. Ooit kreeg hij levenslang. Een heel gezin, het onze, ook.

Door de niet verwerkte trauma's van mijn moeder (waar ze niets aan kon doen) kwam niet alleen ik, maar ook mijn gezin in moeilijkheden. Behalve de tweede generatie kreeg ook de derde generatie klappen. Had de toenmalige regering zich maar meer ingespannen om deze oorlogsmisdadigers uitgeleverd te krijgen. Het zijn nu oude mannen, maar het blijven hoe dan ook misdadigers die hun straf hebben ontlopen.

Vorige week vrijdag belden onze dochters en een vriendin: Bikker is weer in het nieuws. Even hoopte ik op een overlijdensbericht en dat zal ik blijven doen. Misschien krijgen we dan eindelijk rust.

mailIcon print |