Pas op

De Chinezen komen. Begin februari zijn ze er, met hun Nationale Circus, en ik mocht alvast in Duitsland zien wat ze te bieden hebben. Ik ben overigens met enige huivering op de uitnodiging in gegaan, want China – dat blijft omgeven met een waas van geheimzinnigheid, verbonden met vage gevoelens van angst en ontzag. Het land is zo groot, de Chinezen zo talrijk, de taal onleesbaar, de keuken zo exotisch, de zeden zo onnavolgbaar, de filosofie zo diep. Maar huiver, die op zulke xenofobe clichés stoelt, moet onderzocht worden, dus ik ging er voor zitten, daar in die enorme hal in Düsseldorf. En zag iets ongelofelijks.

De Chinezen gooien met kinderen.

Echt waar. Ze lanceren ze en laten ze dan na een of twee salto’s neerkomen op de bovenste schouders van een menselijke piramide. Een jaar of tien zijn ze, hooguit, en ze hebben nog meer gruwelijks met ze verricht. Ze kunnen ze achterwaarts dubbel vouwen en volgens iemand in mijn gezelschap kan dat alleen door een ruggewervel weg te halen. Elders fluistert men dat kinderen zo gekweekt worden. Al na twee acts was mijn huiver voor de Chinezen groter geworden dan ooit en heb ik de rest van de voorstelling verstard uitgezeten, een aaneenschakeling van menselijkerwijs onmogelijke acrobatiek en jongleerkunst, foutloos uitgevoerd uiteraard. En zelfs de begeleidingsmuziek die we kennen als muzak in Chinese restaurants, was niet geruststellend meer, evenmin als de vertrouwde lampions, waaiers en porseleinen serviezen waarmee gegoocheld werd. Straks, in Zwolle, Amsterdam en Nijmegen, ziet u de resultaten van een van staatswege toegepaste eugenetica.

China.

Thuis sloeg ik er recente krantenberichten op na. Alarmerend waren ze. Ze moeten hun economische groei (tien procent per jaar!) afkoelen, lees ik, ze legden de laatste vijftien jaar 40.000 kilometer snelweg aan (Peking heeft inmiddels vijf concentrische ringwegen waarvan de buitenste 130 kilometer lang is), ze hebben zeven miljoen auto’s afgezet en die werden bijna allemaal handje contantje betaald, dus zonder leningen, ze slopen complete binnensteden voor hoogbouw, ze verdubbelen elke vier jaar hun budget voor wetenschappelijk onderzoek en bij de Aziatische Spelen in Doha wonnen ze 316 medailles, waarvan meer dan de helft gouden. Ze verpletterden de concurrentie. Niettemin vertrouwde onze sportredacteur Rob Velthuis het niet helemaal en schreef dat de Chinezen mogelijk hun beste atleten thuis hadden gehouden, want de delegatie in Doha bestond vooral uit jonkies, zoals twee zwemsters van dertien.

Dertien! Straks, bij de Spelen in 2008, worden we weggevaagd – wij, de rest van de wereld.

Vergeet de islam.

Vouw uw kinderen dubbel, nu het nog kan. Het maakt ze sterker en is ook handig op de achterbank.