Een sterke Randstad ontpopt zich onherroepelijk als een staat in een staat

Nu Europa groter wordt moeten de vier grote steden Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht niet kleiner worden en moeten de vier provincies Zuid- en Noord-Holland, Utrecht en Flevoland een Randstadprovincie vormen om te concurreren met Frankfurt, Dublin en Zürich. Een dubbele railverbinding die met en tegen klok in een Rondje Randstad maakt langs de vier grote steden, de wegen moeten er verdubbeld worden zonder knelpunten.

Wil Nederland niet het Jutland van West-Europa worden, dan moeten de zakelijke dienstensectoren, het bank- en verzekeringswezen, organisatie- en managementadvies, reclamebedrijven en juridische dienstverlening, ontwerp- en adviesbureaus, logistieke bedrijven, nieuwe media en de ICT-sector naast de Rotterdamse haven en Mainport Amsterdam versterkt worden, zodat er groei van arbeidsplaatsen ontstaat.

Een sterke Randstad moet het worden met Amsterdam, Zaanstad en Almere als Netwerkstad van de Noordvleugel, Rotterdam en Den Haag als de Deltametropool van de Zuidvleugel, samen met Utrecht van de Oostvleugel, en een snelle railverbinding met het noorden en oosten waardoor men in Leeuwarden of Hengelo kan wonen om in de Randstad te kunnen werken.

Amsterdam-ZOHenk de Boer

Zoals Breedveld terecht opmerkt wil niemand eigenlijk een machtige Randstad in Nederland, zoals New York, Londen of Parijs, omdat dit een tweedeling met de rest van het land oplevert. Snelle besluitvorming door (snelle) machtige bestuurders levert niet altijd de beste resultaten op voor de wat trager ingestelden. Laat de ambtelijke molens maar gewoon in het hele land langzaam maar zeker doordraaien, evenals de oude en nieuwe windmolens, ook in de nu nog rijk van molens en besturen voorziene Randstad.

WijheKrijn Coppoolse

Vier provincies (Noord- en Zuid-Holland, Utrecht en Flevoland) samenvoegen tot een Randstadprovincie moge voordelen bieden. Zo’n nieuwe scheidingslijn heeft echter iets griezeligs voor hen die aan de andere kant wonen. Een grens is sowieso een intrigerend fenomeen. Daarbinnen dreigt nu een staat in de staat te ontstaan; een sterk gecentraliseerde macht zal uitmaken wat goed is voor vooral de vier grote steden. Hoe sterker dat gezag, hoe minder geld er is voor de rest van ons land. En mede daarom heeft dat voorstel Kok weinig kans. Er had bij gezegd moeten worden hoe de rest er bestuurlijk moet gaan uitzien.

Zou het toch doorgaan, dan staat Limburg niets in de weg – gezien het bindmiddel van de Maas, de taal en de cultuur – de banden met Belgisch Limburg strakker aan te halen om aldus te komen tot een groot ’hertogdom Limburg nieuwe stijl’ in een status aparte, ook als tegenwicht tegen de nog machtigere Randstad dan die nu al is! Enige inspraak van de bevolking is dan wel nodig. Was die er bij Kok ook?

Echt-Susteren dr. Willem Heemskerk

De inkt van het artikel was nog niet droog of daar kwamen de eerste reacties al in de krant. In rotten van drie zullen de deelraadsleden en andere regenten hun gal gaan spugen over het advies van de commissie-Kok. Hun baan is in het geding.

Zal het plan Kok worden uitgevoerd? Waarschijnlijk niet. Alle politieke partijen hebben er immers belang bij hun leden aan een baantje te helpen. Hoe meer bestuurslagen, hoe meer baantjes te verdelen. Ook dit advies zal in de la bij de andere adviezen worden opgeborgen onder het Haagse motto: ’Rust zacht’.

Ommen L.M. van der Stempel

Eén grote Randstadprovincie wordt wel een grote machtsconcentratie en ook nog erg dicht in de buurt van de centrale overheid. Om de machtsconcentratie te beperken, zou de zetel van de Randstadprovincie zeker niet in Den Haag moeten komen. Om de postie van de rest van het land te versterken kan gedacht worden aan samenvoeging van provincies, als de drie noordelijke provincies, Overijssel, Gelderland en deel Flevoland, en de drie zuidelijke provincies.

Verder zullen er wetten moeten komen die de positie van de vier megaprovincies onderling en ten opzichte van de centrale overheid regelen.

Al met al een zo ingewikkelde operatie, dat het jaren duurt voordat het zijn beslag heeft. De vraag is of deze lange tijd, de onduidelijkheid die tussentijds zeker zal ontstaan, de impact op de werkgelegenheid en de hoge kosten van zo’n mega-operatie opwegen tegen de voordelen ervan op redelijke termijn. Maar wie niet studeert, die niet leert.

HeerlenJoop A.M. Cottaar

Een van de belangrijkste knelpunten in de Randstad is de infrastructuur van Schiphol/Amsterdam. Verbetering daarvan en de uitbreidingen van Schiphol kosten vermogens en geven bestuurlijk en ruimtelijk onoplosbare problemen. Daar kan de Randstadsprovincie helaas niets meer voor betekenen.

Er is een andere oplossing, die ook Noord-Nederland uit zijn isolement verlost: een compleet nieuwe vliegbasis met alle aan- en afvoerwegen over de weg, over het water en per rail. Die tweede luchthaven moet ongeveer in het midden van de Afsluitdijk komen, aan de oostzijde, in het IJsselmeer dus. Het is hoofdzakelijk bedoeld voor vrachtvervoer. De aan- en afvoer kan, zowel binnen- als buitengaats, over het water. Het vrachtvervoer circa 1.000.000 ton per jaar naar en van Schiphol wordt geheel geëlimineerd. Hierdoor ontstaat ruimte, zowel op de vliegbasis als op de wegen rond Amsterdam.

De vliegtuigen verstoren de rust maar voor de weinige omwonenden rond het Marsdiep is dat aanvaardbaar. Voor de inwoners van Amsterdam en omstreken, en het bedrijfsleven is het een grote vooruitgang.

Er moet een verbeterde autoweg worden aangelegd en een railverbinding van Alkmaar naar Leeuwarden-Groningen. De kostbare geplande nieuwe railverbinding naar het Noorden kan vervallen. Het Noorden krijgt een betere en goedkopere verbinding met het Westen en heeft een vliegveld naast de deur. Aankoop van dure landbouwgrond en woningen is niet nodig. De regering kan beslissen over het droogleggen van ongeveer 20 km2 IJsselmeer. Sneller en goedkoper kan het niet!

Loon op ZandJan de Vroome

Gelderland en Overijssel zouden moeten opgaan in één provincie Landsdeel Oost, zegt D66. Want als er een Randstadprovincie komt, kunnen de andere provincies niet achterblijven (Trouw, 23 januari).

Daarmee is de beer nu definitief los. De andere provincies zullen ongetwijfeld volgen. Wat zullen de komende discussies aan competentiestrijd, haat en nijd, machtsspelletjes (waar komt het nieuwe provinciehuis?), torenhoge uitgaven en teleurstellingen genereren!

Is iedereen vergeten dat de voormalige republiek Holland bij de totstandkoming van het Koninkrijk indertijd bewust in tweeën is gedeeld om een te grote invloed van deze superprovincie te voorkomen? Voert er dan niemand de regie in dit land?

Den Haag G.C. van der Meij