nieuwe boeken fictie

We wísten al dat je als co-assistent moet aanpoten, maar debutante Hermans (ze schreef eerder columns over haar co-schappen) laat ons even meekijken in het hectische bestaan van artsen-in-spé. Haar alter ego Elin Dekkers werkt daartoe een rijtje afdelingen af - onder meer psychiatrie en gynaecologie. Schokkend zijn haar bevindingen niet, maar Hermans schrijft vlot en weet de hiërarchie en het seksisme onder artsen aardig neer te zetten: ,,Internist? Jij? (..) Verstraeten geilt gewoon op je. Dat heeft echt nul-komma-nul met je kennis te maken.’’

Canadese roman over een getraumatiseerd, 14-jarig meisje dat wordt uitgehuwelijkt aan een veel oudere man, mormoon en paardenhandelaar. Een ruig type, dat nog drie andere vrouwen bezit. Wie gevoelig is voor plattelandsexotisme - zweet, zwijgende mannen, noeste arbeid, - zal plezier beleven aan Yorks broeierige proza. Maar met met zinsnedes als ’ijlhoofdig’, ’haar hoofd voelde eigenaardig vreemd’ of ’ze wrong haar handen’ nadert York de kitsch.

Tweeluik dat de dictatuur van de voormalige communistische dictatuur in Albanië genadeloos aan het licht brengt. In deel 1 (al uit 1984) wordt de verteller in de steek gelaten door zijn vriendin, omdat zij hun contact schadelijk acht voor haar vaders carrière. In het vervolg (uit 2004) blijkt deze vader, gedoodverfd opvolger van ’de Leider’, Enver Hoxha, dood. Zelfdoding of moord?

Als negentienjarige winnaar van de El Hizjra-literatuurprijs werd Novaire binnengehaald als het nieuwe allochtoonse schrijftalent. Te snel geoordeeld, naar later bleek, al werd zijn roman ’Maisroest’ (volgens de NRC ’een onhandig beginnerswerkje’) genomineerd voor de Libris-prijs. Voor ’Het lied van de rog’ verbleef Novaire een half jaar in China, waar zijn nieuwste zich afspeelt, in de elfde eeuw voor Christus. Het rijk van keizer Zhou Xin wordt bedreigd door barbaren. Door dat ontregelde land zwerven ook een ontsnapte gevangene en haar minnaar. De kleurrijke taferelen worden te vaak ontsierd door missers:,, Ze kijkt dieper in Da Xues ogen (...). Een ijslandschap van vrees waarover hij uitglijdt op blote voeten.’’

,, ’Als ik haar tegenkom, zal ik eens een varkenssaté in haar reet douwen’ zei Danny.’’ Brusselmans nieuwste roman confronteert de lezer andermaal met het politiek incorrecte wereld van zijn schrijvende alter ego, die ditmaal Danny Muggeput heet en worstelt met zijn tiende roman. Brusselmans’ humor, die vaak aan Gerard Reve herinnert, is niet aan iedereen besteed, maar dat hij een taalvirtuoos is valt op grond van deze nieuwe roman opnieuw moeilijk te ontkennen.