De paradox van het intro

Wat je nu leest, is een goed intro. Het is een samenvattende teaser van het hele artikel. In zo’n intro staan weinig tot geen details.

Intro’s worden met enige regelmaat niet goed aangeleverd. Ze zijn (meestal) te lang of juist helemaal afwezig. Een veel voorkomende fout is dat het intro wordt verward met de lead, de eerste alinea onder de byline (Van onze verslaggever). Daarom volgen hier enkele tips bij het componeren van je meesterwerk.

Is je stuk besteld voor 350 woorden of meer? Normaal gesproken komt er dan een intro bij. Maar als je het maagdelijk witte scherm voor je hebt en je knakt de vingers voor de eerste zin, begin dan niet met het intro. Tik eerst de lead, met inachtneming van de klassieke journalistieke w’s: wie wat waar enzovoorts.

Bijvoorbeeld: De eindredactie van Trouw overweegt taakstraffen in te voeren voor het aanleveren van een te lang (of juist helemaal geen) intro. Dat heeft puntje-puntje daar-en-daar in een emotionele uitbarsting gezegd. Etcetera. Je tikt je stukje vervolgens op lengte.

Is het artikel af, neem er dan afstand van met een wandeling naar de koffieautomaat of een babbeltje met een collega. Probeer bij terugkeer in een overkoepelend intro van maximaal 25 woorden je tante in Appelscha bij de strot te grijpen en te dwingen je artikel (van meer dan gemiddelde lengte immers) van a tot z te lezen. Daarbij zijn bloemrijk (doch beknopt) taalgebruik, lichte overdrijving en een enkel cliché, mits met mate, toegestaan. Vat de inhoud van het hele stuk samen zonder al te veel details te noemen. Sterker nog: verzwijgen maakt nieuwsgierig. Vergelijk een goed intro met een korte trailer van een film.

Bijvoorbeeld: Op de redactie van Trouw heerst chaos en verwarring. Een dreigement van de eindredactie is verkeerd gevallen bij collega-redacteuren.

Negentien woorden. Meer dan voldoende. Over welk dreigement gaat het hier? Verder lezen wordt onontkoombaar.

Het intro heeft iets paradoxaals: het lijkt de belangrijkste alinea van de hele bijdrage, maar is dat niet. Het artikel moet blijven staan als een huis als het intro in voorkomende gevallen wordt geschrapt.

Stel je de jammerlijke situatie voor dat je bijdrage fors moet worden ingekort omdat – letterlijk – te elfder ure de pagina wordt omgegooid wegens nijpende nieuwsontwikkelingen. In dat geval moet de avondploeg in luttele momenten jouw intro rücksichtslos kunnen weggooien zonder dat die ingreep inhoudelijke schade berokkent aan de rest van je tekst.

In het intro mag derhalve nooit informatie staan (citaten, voornamen, functies, landen) die in het artikel zelf niet voorkomt. Introduceer nooit personen in je intro die in het stuk zelf uit de lucht komen vallen. (Volgens Balkenende...)

Anders zwaait er wat.