’s Ochtends naar school is wel zwaar

Imke (20) werkt in de bediening bij het Amsterdamse café De Beiaard.

Imke is wat te laat, ze komt net van een tentamen. Ook voor haar is het aanvullen van haar inkomen de enige reden voor een bijbaantje. „Ik woon op mezelf. Ik moet mijn school en woonkosten zelf betalen. Ik heb het gewoon nodig.” Imke werkt twintig uur per week. „Ik heb wel genoeg vrije tijd, maar het is wel zwaar als je ’s ochtends naar school moet nadat je ’s avonds hebt gewerkt.”

Leerzaam voor haar opleiding Ergotherapie is het werk in een café niet. „Ik zou wel een bijbaantje willen dat beter bij mijn studie aansluit.” Dit werk sluit eerder aan op haar eerdere bijbaantjes. „Ik werk sinds mijn vijftiende. Vanaf het moment dat ik mocht werken heb ik bijbaantjes gehad. Ik heb eerst altijd in een winkel gewerkt. En hiervoor in een ander café.” Eerst als afwasser, daarna ook in de bediening.

Zo vormen bijbaantjes een carrière op zich, hoewel van beperkte duur. „Ik vind het leuk, maar ik denk niet dat ik dit 45 jaar zou willen doen.” Daarin merkt zij wel een verschil met sommige fulltimers. „Die zijn fanatieker in hun werk. Zij willen meer bereiken. Ik doe mijn taken, zij willen echt doorgroeien.”

Ook voor Imke is het hebben van een bijbaan die veel tijd kost niet meer dan normaal. „Anders moeten je ouders alles betalen, of je kan geen leuke dingen doen.”