nieuwe boeken fictie

Jacob, nog klein, is het kind van Joachim en Susan, die er na een hevige verliefdheid achter komen dat ze niet met elkaar kunnen samenleven. Maar ze hebben dus wel een zoontje. En die wordt ingezet in hun geruzie. De Deense schrijfster heeft een scherp oor voor de doordeweekse hatelijkheden, die zo’n ongelukkig huishouden oproept, de vluchtende mannen, de snauwende gefrustreerde vrouwen: ,,Ja, jij bent lekker weg.’’ Het boek maakte discussies los over de Deense echtscheidingswetgeving.

De held van deze Schotse roman heeft een alcoholprobleem: ,,Nee. God mijn mond is droger dan de zak van een stukadoor. O, kut. Waar waren we?’’ Maar erger vindt hij, dat ’zijn’ eiland Lewis, deel van de Schotse Hebriden, door toeristen en de ’beschaving’ ontdekt wordt. MacNeil, bekend als dichter, zet in zijn prozadebuut overtuigend een onaangepaste jonge Schot neer, in een onherbergzame omgeving.

Het werk van Lin Scholte (1921-1997), Hollandse vader, Indische moeder, geeft een schat aan informatie over beide zijden van het conflict om Indië – over Knil-militairen bijvoorbeeld. Of het literatuur is, daarover verschillen de meningen, schrijft neerlandica Van der Loo, die speciaal voor deze heruitgave (met één niet eerder gepubliceerd verhaal) ingaat op Scholtes werk. Onder meer op haar verbondenheid met de orale traditie.

Bundeling van twee autobiografische romans, die Heerema’s recente come-back betekenden. Mooi portret van een buurt in Amsterdam door de ogen van een kind in een joodse buurt.

Dikke autobiografische roman van een Australische heroïneverslaafde die roofovervallen pleegde en tien jaar in de slums van Bombay woonde, waar hij ook nog wat criminele activiteiten ontplooide. Vol couleur locale, maar het lezen van dit boek is een beetje als het kijken naar een actiefilm („’Kom we gaan er meteen heen’, gromde ik” ): veel gevechten, weinig boeiende psychologie.

Bas Kok (1960), zelf psycholoog, schetst de ontwikkeling van het Psychotechnische Laboratorium, dat sinds 1927 psychologische test afneemt. Dat doet hij in de vorm van de memoires van Lodewijk, wiens leven verknoopt is met ’Het lab’. De passages over Lodewijks wel en wee –- kinderloos huwelijk onder meer – zijn talrijker dan die over de geschiedenis van de tests.