Oogkleppen drijven PvdD in een isolement

Wie zich inzet voor dierenwelzijn moet niet bang zijn om samenwerking te zoeken.

Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren is op zoek naar een duurzame oplossing voor de bio-industrie, maar bekritiseert niet degenen die dierenleed veroorzaken maar hen die met haar mee zoeken. Thieme valt PvdA-Kamerlid Harm Evert Waalkens (Trouw van dinsdag) aan omdat hij volgens haar een hype trachtte te veroorzaken met pleidooi voor een verbod op dierenseks.

Maar waarom valt zij juist hem aan die toch tweemaal achtereen dierenbeschermer van het jaar was, zelf biologisch boer is en net als zij opkomt voor de belangen van het dier? Juist die mensen die met Thieme het nodige kader zouden kunnen vormen om voor duurzame verandering te zorgen in de dierensector valt zij af. Ze snijdt zichzelf in de vingers.

Thieme klaagt Waalkens aan, zo lijkt de enige verklaring, omdat hij een redelijk alternatief biedt voor de bio-industrie. Het is een alternatief, waarin veel partijen zich kunnen vinden. Thieme lijkt redelijke alternatieven voor de bio-industrie reeds bij voorbaat te verwerpen, alsof zij slechts op die wijze haar eigen positie kan handhaven. Zo weet zij zich wellicht verzekerd van een zetel bij de volgende verkiezingen, maar daarmee plaatst ze zichzelf buiten het debat waar zij zelf om vraagt. Bovendien is het de vraag of zij op die manier dieren recht kan doen.

Om in de beeldspraak van Thieme te blijven: de zielepoot die naar dierenporno op zoek is, komt terecht in een donker hoekje van een ’ranzige videotheek’. Als het aan Thieme ligt, moet wie nog vlees wil eten zich straks echter begeven naar een donker hoekje van een ’ranzige supermarkt’. In plaats van de ’vieze’ kilo-knaller biedt Thieme de consument namelijk liever niets dan dat zij het debat openhoudt voor alternatieven van degenen die meedenken over dierenwelzijn.

Haar oogkleppen doen Thieme steigeren bij ieder geluid dat vanuit een ander gezichtspunt een oplossing zoekt voor het gezamenlijke probleem van dierenwelzijn. Openstaan voor inzichten en kennis uit de wetenschap kan echter bijdragen aan een stevige ondergrond voor verandering

Omdat dierenartsen met hun praktische kennis een belangrijke schakel vormen tussen dier, boer en burger, kan wie zich bekommert om dierenwelzijn bij hen terecht om al die niveaus te bereiken. De boer die liefde voor zijn dieren heeft, staat open voor verandering als daardoor niet de kaas van zijn brood gegeten wordt. De consument kun je helpen niet te kiezen voor de kiloknaller maar voor een verantwoord geproduceerd stukje vlees. Slechts kritische samenwerking tussen alle partijen kan leiden tot duurzame verbetering van het dierenwelzijn.

Binnen de dierensector spreken veel mensen elkaar over verbetering van dierenwelzijn. De Partij voor de Dieren lijkt in dit debat slechts een frustrerende rol te spelen. Thieme vraagt terecht aandacht voor het grotere dierenleed, maar daarbij valt ze om onduidelijke redenen juist diegenen aan die zich eveneens voor dierenwelzijn inzetten. Het ontbreekt Thieme aan een werkbare oplossing.

Willen we toewerken naar een betere wereld voor mens en dier, dan zullen we alle kanten van het verhaal beter moeten belichten en met elkaar in gesprek moeten blijven. Dieren verdienen een uit eerlijk debat voortkomende duurzame verandering en niet een op eenzijdigheid gebaseerde hype.