Hoe lastig ook, Europa zal toch hand moeten uit blijven steken naar Servië

De verkiezingsuitslag in Servië kan door velen als een overwinning worden uitgelegd. Maar er dreigen complexe coalitie-onderhandelingen, die bovendien zullen worden bemoeilijkt door het voorstel over Kosovo dat de Finse bemiddelaar Ahtisaari de komende dagen zal openbaren.

De grootste teleurstelling in westerse ogen is dat de Radicale Partij de grootste is gebleven. De partij van Vojislav Seselj, die gevangen zit in Den Haag om daar door het Joegoslavië-tribunaal te worden berecht voor oorlogsmisdaden, vertegenwoordigt meer dan een kwart van de Servische kiezers en heeft bijna een derde van de zetels. Zij geldt als uitgesproken tegenstander van toenadering tot de Europese Unie en de Navo en is de felste tegenstander van de mogelijke afscheiding van Kosovo. Als die partij in de regering komt, zou iedere oplossing van dat laatste vraagstuk ver achter de horizon verdwijnen.

Hopelijk gebeurt dat niet. De meer Europees georiënteerde partijen hebben in ieder geval de mogelijkheid van de kiezers gekregen om een meerderheidscoalitie te smeden. Met name de Democratische Partij van president Boris Tadic heeft winst geboekt en kan het premierschap claimen. Dat zal een eerste twistpunt vormen in het overleg met de huidige premier Kostunica, wiens Democratische Partij Servië een onmisbare kandidaat is voor de coalitie. Kostunica wil zijn functie graag behouden. Een cruciaal punt wordt bovendien Kosovo. Alle Servische regeringspartijen zullen de voorstellen van Ahtisaari open tegemoet moeten treden, en daarvoor vermoedelijk over hun eigen schaduw heen moeten springen.

Voor de veiligheid en stabiliteit op de Balkan, en daarmee ook voor de rest van het continent, is het van groot belang dat Servië stevig in de rest van Europa verankerd wordt. Daarvoor is niet alleen een meer pro-westerse coalitie nodig, maar ook maximale inspanning door de nieuwe Servische regering bij het opsporen van de Bosnische-Serviërs Mladic en Karadzic. Mocht die wind in Belgrado gaan waaien, dan moet het antwoord van de EU niet zijn dat Servische toetreding ver achter de horizon ligt, zoals nu te vaak valt te horen. Europa kan het zich niet veroorloven om het hart van de Balkan aan zijn lot over te laten.