Haagse PvdA wil poëzie voor eenzame dode

„Iedereen heeft recht op een waardig afscheid”, vindt het Haags PvdA-raadslid Bas Sepers. Hij wil dat de Sociale Dienst poëzie voordraagt bij eenzame uitvaarten.

1

Wat is een eenzame uitvaart?

„Dat is een begrafenis waarbij niemand aanwezig is. Meestal komt dat doordat de overledene geen familie of vrienden heeft, of dat die niet te traceren zijn. Zo was er eens een dame die helemaal niemand meer had behalve haar moeder van 101 jaar. Die verzorgde zij. Zes weken nadat de moeder stierf, stierf ook de dochter. Zij heeft dagen dood in haar woning gelegen zonder dat iemand haar miste.”

2

Wordt u daar verdrietig van?

„Nou, verdrietig is een groot woord. Ik vind het niet passen bij de beschaafde maatschappij die Nederland is dat er mensen zijn die begraven worden zonder dat iemand daar bij stilstaat. Natuurlijk krijgen deze mensen wel een begrafenis die door de gemeente wordt betaald. Dat gaat via de Sociale Dienst. Maar dat is redelijk formeel en onpersoonlijk. Iedereen heeft recht op een waardig afscheid.”

3

U wilt gedichten laten voordragen bij de begrafenissen van deze eenzame mensen. Waarom gedichten?

„Ik kwam op het idee tijdens het Haags literatuurfestival Winternachten. Daar sprak ik de Amsterdamse dichter Frank Starik. Hij vertelde dat hij al een tijdje met andere dichters gedichten maakt voor eenzame doden. Dat vond ik een mooie gedachte. Ik heb ook een aantal gedichten gelezen, die waren echt prachtig. Op basis van een klein beetje informatie uit de gemeentearchieven maakt de dichter echt een persoonlijk gedicht. Starik vertelde dat de Haagse Sociale Dienst hem had verteld dat eenzame doden in Den Haag nauwelijks voorkomen. Maar vereenzaming is volgens mij een probleem in alle grote steden. Nu kwam ik erachter dat Amsterdam en Groningen al dichters inschakelen bij anonieme doden. Daarom heb ik samen met Abderrahim Kajouane voorgesteld om dat ook in Den Haag te doen.”

4

Wie moet die gedichten gaan schrijven en voordragen?

„Den Haag is bezig een stadsdichter aan te stellen, zoals wel meer steden in Nederland hebben. Die zou het kunnen doen, maar ik denk dat dat al gauw een routineklus wordt voor één persoon. Zo van: u vraagt, wij draaien. Daarbij is het mentaal ook best zwaar om steeds weer een gedicht te maken voor een overledene. De taak moet verdeeld worden onder een paar dichters. Ik denk dat iemand dat niet vaker dan drie of vier keer per jaar moet doen.”

5

Zou u zelf naar zo’n eenzame uitvaart gaan?

„Ik ben best benieuwd hoe dat eraan toegaat. Ik zou er heus wel eens naartoe willen. Maar ik zou er geen gewoonte van maken. Ik denk niet dat het goed is om een reguliere bezoeker te worden van eenzame uitvaarten. Geen gezonde hobby.”