Bouw wil vooral rust, werkgever betaalt fors

De bouw gaat voor de loonsverhoging. Bonden en werkgevers bereikten gisteren ’ongewoon snel’ een principeakkoord voor 7,25 procent meer salaris in de komende twee jaar.

Zowel werkgevers als werknemers hadden behoefte aan rust op het cao-front, verklaren de vakbondsonderhandelaars Gijs Lokhorst (CNV) en John Kerstens (FNV). „Twee jaar geleden hebben we zoveel voor onze kiezen gehad door de veranderingen in de pensioenen, het vorstverlet en de vakantiebonnen. Dat geldt ook voor de werkgevers”, beschrijft Lokhorst. Duidelijk was dat de bouwvakkers uit waren op een flinke loonsverhoging na jaren van kostenstijgingen en koopkrachtverlies. Door het aantrekken van de economie konden de werkgevers dieper in de buidel tasten. „Vorige keer lagen we onder. Toen hadden net 15.000 bouwvakkers hun baan verloren”, schetst Kerstens. Bovendien eiste de politiek bevriezing van de lonen. Volgens hem is de financiële ruimte optimaal benut om de lonen te laten stijgen. „Er zijn geen uitgaven voor andere zaken, omdat we voorkomen dat premies in de sector omhoog gaan en een deel van het geld opslokken.” De werkgevers hebben het voordeel dat over langere tijd de uitgaven voor de lonen vastliggen.

De cao loopt van april 2007 tot juli 2009. Van de 7,25 procent is 6,75 procent een structurele loonsverhoging voor de circa 180.000 werknemers in de bouwnijverheid. Een klein deel ( 0,25 procent) is bedoeld voor een eenmalig extraatje en nog eens 0,25 procent gaat naar de levensloopregeling, waarmee bouwvakkers eerder kunnen stoppen met werken. Tot nu toe maken daar volgens Lokhorst slechts 11.000 bouwvakkers gebruik van. „Veel te weinig”, vindt hij.

De onderhandelaars verwachten niet dat de bouw met de forse loonstijging een trend zet, die andere sectoren zullen evenaren. Kerstens: „Na jaren zitten we nu eens vooraan, in de kopgroep.”