Brieven

Toevallig kreeg ik 1 februari, de dag dat de eventuele fusie bekend gemaakt werd tussen Nuon en Essent, een schrijven van Nuon dat mijn termijnbedrag aangepast (verhoogd dus) zal worden met bijna 7 procent dit in verband met ’gemiddelde hogere prijzen op de inkoopmarkt van energie’. Nu de prijzen verhogen en na de fusie met veel trompetgeschal een kleine verlaging aankondigen. Moeten wij als consument werkelijk blij zijn met deze fusie?

Leimuiden Arthur Noordhoek Hegt

De banken willen af van de papieren acceptgirokaart omdat de elektronische verzending en verwerking van de digitale versie voor de grootverbruikers veel goedkoper is. Al zijn er nog veel vooral ouderen die geen toegang tot internet en elektronisch bankieren hebben, dat beschouwen de banken blijkbaar als een probleem van voorbijgaande aard dat zich met het uitsterven van deze digibeten vanzelf zal oplossen.

Er is echter nog een andere groep gebruikers die ernstig getroffen zal worden door deze maatregel: de charitatieve, culturele en kerkelijke instellingen die in hun berichtgeving aan de achterban vaak een acceptgirokaart als adresdrager gebruiken in de hoop zo fondsen voor hun projecten te genereren. Uit ervaring weet ik dat het niet meezenden van acceptgirokaarten een negatieve invloed heeft op de inkomsten voor een goed doel. Het valt dan ook te vrezen dat allerlei grote en kleine projecten om mensen te helpen het slachtoffer zullen worden van deze maatregel.

HeerhugowaardA. Vermeulen

Met stijgende ergenis heb ik donderdag de column van Elma Drayer gelezen. Dat zij, evenals Ephimenco, wild om zich heen kan slaan als zij maar denkt dat iets naar links riekt, wist ik. Nu zij van leer trekt over een materie waar zij kennelijk niets van af weet, en daarmee mensen attaqueert op een manier die werkelijk beneden peil is, wil ik toch eens reageren. Ds. Houweling wordt denigrerend neergezet als een ’een kindvrouwtje’ dat per se haar zin moet krijgen. Datgene wat zij over Huub Oosterhuis, voor wie ik grote bewondering heb, en in wiens schaduw, in ieder geval in literair opzicht, mevrouw Drayer niet kan staan, zegt, vind ik op zijn zachtst uitgedrukt bijzonder onfatsoenlijk.

Bovendien slaat wat zij schrijft over wat zij noemt ’theologen uit de jaren zeventig’ werkelijk nergens op. Dat er predikanten zijn die over de kerkmuren heen zijn gaan kijken en politiek en maatschappelijk bewust zijn geworden is mijns inziens alleen maar toe te juichen. Drayer maakt daar een karikatuur van.

Al weer enige tijd geleden moest Koen Koch van u opstappen omdat er een ’ander geluid’ moest gehoord worden. Een beslissing die ik nog steeds betreur. Een ’ander geluid’ dan dat van Drayer zou mij echter zeer welkom zijn.

Hoogeveen M.C.Hagg-den Haan