Eurocommissaris niet thuis want op verkiezingspad

De EU zit een maand zonder eurocommissaris voor ontwikkelingssamenwerking. Louis Michel gaat op verkiezingscampagne. Of hij terugkomt is de vraag.

Michel wil de Waalse liberalen een zetje geven voor de Belgische nationale verkiezingen op 10 juni. Zijn partij, Mouvement Réformateur (MR), kan de steun van de populaire politicus goed gebruiken, maar in EU-kringen fronst men de wenkbrauwen. Een eurocommissaris werkt in het belang van de Europese Unie als geheel en wordt goed betaald om zich verre te houden van nationale en politieke belangen.

Wat die betaling betreft, dat is geregeld. Michel zal zijn maandsalaris van 18.600 euro niet incasseren. Maar ondertussen zit de EU zonder eurocommissaris voor ontwikkelingssamenwerking. En een andere vraag baart de commissie zorgen: Ziet ze Louis Michel nog wel terug?

Michel belandde in 2004 namens België in de commissie nadat zijn MR in de regionale verkiezingen door de Waalse socialisten was verslagen. Hij had zijn tijd als minister van buitenlandse zaken kunnen uitzitten, maar met het gebrek aan politiek draagvlak dreigde voor hem „de politieke woestijn”, zoals de Belgen dat noemen. Bij de Europese Commissie kon hij een portefeuille krijgen die hij nog leuk vond ook.

Maar Michel zou een kans op een triomfantelijke terugkeer in de politiek nooit laten schieten. Hij zei onlangs nog dat hij de enige Waal is die steun van de Vlamingen zou kunnen krijgen om ’s lands premier te worden. Wijselijk trad hij daarom al geregeld uit zijn Europese rol om de Vlaams-liberale premier Guy Verhofstadt complimentjes te geven.

In de vorige Europese Commissie, die van Romano Prodi, gaf bemoeienis van eurocommissarissen met de nationale politiek geregeld opschudding. Zo begon Prodi eind 2003 al een officieuze campagne tegen de toenmalige Italiaanse premier Silvio Berlusconi omdat hij zelf premier wilde worden. Begin 2004 liep zijn commissie definitief leeg. De Griekse Anna Diamantopoulou, de Spanjaard Pedro Solbes en de Fransman Michel Barnier verlieten de Europese Commissie allen voortijdig om in eigen land minister te worden.