Geen plop, wel floep

Het weer is perfect, de picknickmand gaat open, iedereen is in z’n hum. Maar dan: iemand heeft de kurketrekker vergeten. Daar sta je met je perfect gekoelde fles. Nu zijn steeds vaker flessen uitgerust met een schroefdop. Reuze handig, maar ook een beetje Uit consumentenonderzoek in opdracht van het Productschap Wijn blijkt dat de moderne wijndrinker langzaam begint te wennen aan de schroefdop, maar toch wat weerzin houdt. Weliswaar zegt zo’n moderne afsluiting weinig over prijs, toch beschrijven de ondervraagden een schroefdop als ’eenvoudig’, ’goedkoop’ en ’alledaags’. Die associaties laten zich ongemakkelijk rijmen met het feestelijke gevoel dat een fles wijn doorgaans oproept. Dat heeft volgens mij veel te maken met de ’plop’. Het geluid van een kurk die aan de flessehals ontsnapt is onbetaalbaar: je moet er even voor werken, maar dan wordt het gezellig! Een schroefdop glijdt open zonder dat iemand er erg in heeft. Iets minder prozaïsch is de elegante glazen stolp. Die tref je aan bij sommige Oostenrijkse en Duitse wijnen, zoals op de fles van Franconia, een witte blend van een handvol druiven, fris met een tikje zoet, afkomstig uit het Duitse Franken. Op de website van de distributeur heet de glazen dop een ’Vino-Lok’, die louter voordelen zou hebben: de smaak van wijn wordt niet aangetast, de fles is hersluitbaar én je hebt geen gereedschap nodig. ’Ideaal voor spontane en plezierige consumptie’. Geen woord te veel, de fles gaat na wat geworstel met de huls heel makkelijk open. En het geluid? Dat benadert wat we graag horen: ’floep’.