De boodschap van Van Agt

Hamburger en Siepermann beklagen zich er op Podium van 18 juni over dat Van Agts woorden bewust worden verdraaid om van zijn boodschap af te leiden. Hij zou een genuanceerd pleidooi houden voor een evenwichtigere politiek ten aanzien van Israël.

Ik denk dat veel critici van Van Agt zijn boodschap prima begrijpen, namelijk dat Israël alléén schuldig is aan het Midden-Oosten conflict en zich onvoorwaardelijk uit de Westoever, inclusief de oude stad van Jeruzalem, moet terugtrekken, de afscheidingsbarrière moet afbreken en de Palestijnse vluchtelingen en hun nakomelingen moet toelaten. Palestijns terrorisme zou slechts een wanhoopsdaad zijn en vanzelf ophouden wanneer de Palestijnen hun legitieme rechten hebben verkregen. Om Israël tot deze zelfmoord te bewegen moet het associatieverdrag worden opgeschort en andere ’privileges’ stopgezet. Het ontgaat Van Agt dat de EU met de meeste Mediterrane landen associatieakkoorden heeft gesloten, en ook handelsrelaties heeft met verlichte staten als Iran en Rusland.

Ondanks de officiële boycot heeft de Palestijnse Autoriteit het afgelopen jaar meer Europese hulp gekregen dan vóór de verkiezing van Hamas, en Nederland en de EU steunen vele projecten en Palestijnse ngo’s, waarvan sommige vooral tegen Israël ageren en zich uitspreken tegen een twee-statenoplossing. De tijd dat Nederland kritiekloos achter Israël stond is reeds lang voorbij, en de regering laat zich even kritisch uit over Israëlisch geweld, uitbreiding van nederzettingen en de afscheidingsbarrière, als over Palestijns terrorisme.

Van Agt roept de vele kritiek over zich af door zijn niet aflatende kruistocht tegen Israël en provocerende uitspraken over het recht van de Palestijnen op verzet, zijn deelname aan een Palestijnse vluchtelingenconferentie op 5 mei, en zijn volkomen onjuiste voorstelling van zaken over het Israëlisch-Palestijns conflict. Hij stelt geen Israëlische voorrechten ter discussie, maar ontkent dat er nog steeds landen en groeperingen zijn die Israël willen vernietigen, en het recht, zelfs de noodzaak voor Israël om zich daartegen te verweren.

Ratna Pelle Nijmegen

Waar is Ephimenco mee bezig met betrekking tot de steeds wanhopiger en onoplosbaarder wordende situatie rond Israël en de Palestijnen? Eerst moest ex-premier Van Agt zwart gemaakt worden (14 juni). Hij zou martelpraktijken en zelfmoordaanslagen goedkeuren, enkel omdat hij ervoor heeft gepleit om met de democratisch gekozen vertegenwoordigers van Hamas in gesprek te blijven en hen te betrekken bij het zoeken naar oplossingen.

Wanneer dan Jaap Hamburger en Martin Sieperman voor Van Agt en zijn standpunt opkomen (18 juni) en in een rustig en afgewogen betoog met argumenten aangeven waarom dat naar hun mening wel degelijk een goed doordacht en genuanceerd standpunt is, dan heten zij plotseling ’paranoïde’, doen aan ’slachtofferisme’ en zou Hamburger zich manifesteren als ’opperlobbyist voor het anti-Israël-conglomeraat’. Wat is dit voor dwaas gescheld? En waar is het goed voor? De standpunten van deze critici zijn immers niet tegen Israël gericht! Zij zijn integendeel juist ingegeven door de gedachte dat alleen een andere koers – terug naar de grenzen van 1967, weg uit de nederzettingen, open gesprekken en steun aan een levensvatbare Palestijnse staat – ooit rust en vrede kan brengen, met name ook aan Israël. Laten we daarover praten, en nog beter nadenken, in plaats van nodeloos mensen verdacht te maken.

Bram van der Lek Dieren