*

 

nieuwe boeken fictie

Door: redactie − 17/03/07, 00:00

Masons debuut ’De pianostemmer’ werd, zoals dat heet, ’groot in de markt gezet’. Met succes: het werd een bestseller. Critici reageerden lauwer: ze vonden verhaal en personages maar matig uitgewerkt. Maar Masons beschrijving van de Birmese natuur maakte indruk. Ook in ’Een ver land’ vind je mooie sfeertekeningen: je voelt de hitte en ziet de personages direct voor je. En het onderwerp spreekt aan: een levenslustige jongen uit een arm en geïsoleerd dorp (ergens in de Derde Wereld?) trekt naar de stad om zijn geluk te beproeven. Zijn onafscheidelijke zusje volgt later, maar dan blijkt haar broer onvindbaar. Kan best weer een bestseller worden.

De nieuwe roman van Christensen, een van de beste én populairste Noorse schrijver van dit moment, gaat over kunst en moraal. Een schilder op leeftijd, die blind dreigt te worden, sluit een pact met de duivel, in de vorm van een louche oogarts. Voor zijn kunst doet deze Faustiaanse kunstenaar alles; zijn dochtertje, dat model staat, en zijn vrouw, tellen minder. Sobere en krachtige roman.

,, Twijfel toch niet, ik ben je makker./ Ik ben alleen nog niet goed wakker (...)’’ Sjoerd Kuyper (van het kinderboek ’Robin & Knor’) en de dichter Frank Koenegracht gaan niet vrolijk door het leven, zoals de titel al verraadt. Maar hun rijmbrieven aan elkaar (over dagelijks ongemak) schreven ze puur om het rijmplezier. Sympathiek boekje, opgeluisterd door sterke, beetje Lucebert-achtige aquarellen van Koenegracht.

In 1975 werden in de Tsjechische dierentuin in Dvur Kralové 49 giraffen afgemaakt, waaronder 23 zwangere. Waarom? Dat is nooit opgehelderd. Ledgard, journalist voor The Economist, bouwde zijn debuutroman rond dit drama. Het perspectief rust bij de giraffen. Volgens Wikipedia, en de uitgever, is het boek alom gunstig onthaald. In feite was alleen The Independent erg enthousiast. Andere kranten, waaronder The Observer, vonden dat Ledgard zijn afkeer van het communisme nogal drammerig verwoordde. Helaas ook niet best vertaald:,,Sommige liedjes op de radio zijn in het Engels. Een regel van een ervan verscheurt mij.’’

In het dagelijks leven is René van Delft (1965) werkzaam als praktisch filosoof, nu debuteert hij met een roman over vriendschap. In helder, maar niet erg beeldend proza verhaalt hij van Erik, die zich ondanks protesten van zijn conservatieve ouders aangetrokken voelt door de vrolijke en onconventionele Worrie. Als die naar India verdwijnt en niet meer terugkeert, maakt Erik zich zorgen.

mailIcon print |