Uit een controle bleek onlangs dat het fonds KWF Kankerbestrijding onder meer belegt in de tabaksindustrie die nu juist uitermate veel bijdraagt aan het ontstaan van longkanker. Het fonds zelf tilt er niet zo zwaar aan. Men geeft volmondig toe dat een dergelijke belegging in strijd is met alles waar KWF voor staat. Dan volgen er een fiks aantal ’maren’. Het gaat maar om 0,21 procent van de totale reserve, aldus KWF. Bovendien belegt KWF niet zelf, maar participeert het in gerenommeerde beleggingsfondsen. De volgende stap in deze tactiek is het beloven van beterschap.
Hoe nu verder? Er zijn feitelijk twee opties. De eerste optie is meer transparantie bij KWF, zodat inzichtelijk wordt welke beleidskeuzes men maakt, waarin wordt geïnvesteerd en belegd, wie welk salaris ontvangt. Inmiddels is wel duidelijk dat dit niet voldoet. De sector ’goede doelen’ is al een aantal jaren voortdurend in opspraak. Vorige maand bleek dat stichting Osteoporose 80 procent van haar inkomsten doorsluisde naar twee directeuren, waarvan er één al sinds 2004 in de Verenigde Staten woont. Eerder bleek dat de hartstichting vooral hart had voor haar eigen directeur en hem beloonde met een extreem riant salaris.
De ophef over deze zaken ontstond uitsluitend omdat buitenstaanders en klokkenluiders de misstanden aan het licht brachten., De sector kent weinig zelfreinigend vermogen en een totale cultuuromslag is dan ook geboden. Zo’n omslag kan alleen bereikt worden als in een concreet geval, zoals bij KWF dus, het bestuur en de directeuren opstappen en het nieuwe bestuur een heldere taakstelling formuleert. Deze voorvallen hebben een olievlekwerking en dit vergiftigt de hele sector. Daarom is een rigoureus signaal gewenst.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.