Ooit waren blackberries bramen

Als je dan toch aan het corrigeren slaat, doe het dan goed en zet een, volgens mij, veel storender fout, nota bene in hetzelfde stuk, meteen recht. Waar gaat het over? We hebben het over de correctie in de krant van donderdag waar een fout in de rubriek ’Plein 2’, in de krant van een dag daarvoor, wordt rechtgezet. ’Blackjerry Jack’ had ’Blackberry Jack’ moeten zijn. Het gaat dan over een van de bijnamen van Jack de Vries, rechterhand van premier Balkenende, zijn steun en toeverlaat zelfs, of, minder vleiend, de spindoctor van de premier. Is dat reden voor correctie? Blijkbaar wel en een beetje pijnlijk is het ook wel, omdat het drie keer fout staat in een stuk dat bepaald niet bedoeld is deze De Vries neer te zetten als een eerlijk en rechtschapen mens. Geen tikfouten dus.

Nu moet het mij van het hart dat ik van blackjerries nog nooit gehoord had en dat blackberries tot donderdag voor mij ook alleen maar bramen waren, maar ik geef toe dat ik een volstrekte leek ben als het gaat om de jongste snufjes op telefoon- en computergebied en altijd kies voor de meest simpele uitvoeringen van al die elektronica. Mij moet iemand toch eens uitleggen wat een blackberry is en wat je ermee kunt. Want blijkbaar is het een gevaarlijk stuk speelgoed. In ’Plein 2’ van woensdag staat dat De Vries de bijnaam Blackj(b)erry Jack kreeg omdat ’hij met jan en alleman in contact staat via zijn mobiel annex zakcomputer’. Dat lijkt me ook vreselijk, met name voor De Vries zelf, maar ik zie nog niet direct in dat dat gevaarlijker is dan met een gewoon mobieltje en een, eveneens draagbare, laptop.

D66-leider Alexander Pechtold ziet dat wel, lees ik in ’plein 2’, want die ’zei daarover eerder dat dit gevaarlijke kanten heeft: ,,Jack de Vries lekt en spint op een manier die zwaar over de grens van het ethische gaat.” Wat dat nu precies met die blackberry te maken heeft, is mij niet duidelijk. Lekken kun je ook zonder blackberry, lijkt me en van spinnen heb ik geen verstand. Ik weet dat mensen tegenwoordig naar een sportschool gaan, op een fiets zonder wielen gaan zitten en dan flink trappen en dat dat spinnen heet. Wat ik niet begrijp is dat ze het ook met droog weer doen en niet lekker buiten gaan fietsen en genieten van bos en beemd.

Toch is er met die blackberries meer aan de hand, lees ik in dezelfde krant als waar de correctie in staat. Op pagina 10 staat in een eenkolommer dat ’het gebruik van blackberries is verboden in de Franse ministeries en het ministerieel paleis (???), omdat de Verenigde Staten gemakkelijk gegevens van de draagbare computers kunnen opvangen. Het bericht komt uit de Franse krant Le Monde, waarin Alain Juillet wordt geciteerd. Hij is ’hoofd van de inlichtingeninzameling voor economische aangelegenheden’, hetgeen me een nette betrekking lijkt, en zegt: ,,De risico’s van interceptie zijn reëel. Het is economische oorlog.”

En dat lijkt me andere koek dan lekken en spinnen. En je vraagt je meteen af of alleen de Amerikanen dat kunnen of dat de Fransen denken dat alleen de Amerikanen dat kunnen. Al met al de zoveelste reden voor een gezaghebbend stuk over blackberries, de ethische grenzen ervan, de mogelijkheden tot interceptie en het gevaar voor de wereldvrede.

Maar wat natuurlijk een veel storender fout was in ’plein 2’, was dat columnist J.A.A. van Doorn plotseling Trouw-commentator heette. Waar de ’j’ netjes in de ’b’ werd veranderd bleef ’Trouw-commentator’ overeind, zodat je je afvraagt of hier soms de wens de vader van de gedachte is. ’Plein 2’ citeerde Van Doorn die De Vries in de krant van zaterdag een van de doortrapte loeders onder de christenbroeders noemde, die met een paar vuile Amerikaanse campagnetrucs PvdA-leider Bos neerhaalde. De commissie-Vreeman was er nog niet opgekomen, maar Van Doorn kon zijn anti-Amerikanisme en zijn afkeer van het CDA in een adem kwijt. Wat wil een Trouw-columnist nog meer. Maar een Trouw-commentator?