De gehakkelde aurelia is een zwerver

De noordgrens van het verspreidingsgebied van de gehakkelde aurelia ligt over het midden van ons land. De vlinder kan in sommige jaren talrijk zijn, in andere jaren vrijwel ontbreken. Zijn optreden wisselt met de jaren. Na ruim veertig jaar afwezigheid in de noordeliike Randstad is hij de laatste vijftien jaar steeds verder naar het noorden en westen opgedrongen. Hij is zelfs in de onmiddellijke omgeving van Amsterdam een regelmatige verschijning.

Of hij hier blijft, is de vraag. Ons land wordt steeds ongunstiger voor dagvlinders, zelfs voor de gewone soorten, al gaat dat langzaam. De gewone soorten hebben te lijden van bestrijdingsmiddelen en verlies van leefgebied.

Van belang voor de overleving van vlinders is de ecologische hoofdstructuur, waardoor ze van het ene gebied naar het andere kunnen trekken.

De brede wespenorchis groeit vooral in bosranden. Deze wilde orchidee komt zelfs op in stadstuintjes. Langs de slootkanten heeft het koninginnekruid nog oudroze schermen, die zeer in trek zijn bij dagvlinders. Het jakobskruiskruid heeft geen last meer van de rupsen van de sint-jakobsvlinder, die de planten in de zomer teisterden, en bloeit nu mooier dan ooit: met gele knopjes in de duinen, met stralende bloemhoofdjes op andere plaatsen. Het kruiskruid is berucht, omdat het giftig is voor vee.

Sommige poldersloten zien donkerroze van de wettelijk beschermde zwanebloemen. Door hun kleur trekken die vooral wespen, waaronder de zeefwesp, waarvan het mannetje gespikkelde plaatjes aan zijn voorpoten draagt, die hem zijn naam hebben bezorgd. Er is nu drukke trek van tjiftjaffen en ook passeren nog enige fitissen. Beide soorten zingen onderweg in de morgenuren alsof het lente is.