nieuwe boeken fictie

Tweede deel in Verstegens vertaling van de bedrieglijk eenvoudige poëzie van de Amerikaanse dichteres (1830-1886). De biografische notities, gepland voor deze uitgave, zijn opgeschoven naar deel 3, waarin ook Dickinsons brieven zullen worden opgenomen. Tweetalig.

Vier nieuwe verhalen van Kooiman, wiens naam nog steeds geassocieerd wordt met de roman ’Montyn’ en literair tijdschrift De Revisor . Verbindend thema is hier: vluchten. Voor de pest, uit het concentratiekamp – en uit het gezinsleven, als een welgesteld echtpaar zoontjes achterlaat en vertrekt naar Parijs.

Dood en seks (de herenliefde) zijn bepalende thema's in het werk van deze schrijver. In zijn derde roman bouwt hij het seksuele motief uit met een familiedrama. Het perspectief rust bij een man die voor een escort-service werkt. Op een dag bezoekt hij een verjaardagsfeestje en dan blijkt dat de klant, Walter, zijn zoon is. Bizar, maar bij Von Bienefeldt klinkt de door de wol geverfde prostitué geloofwaardig. Voor preutse lezers is dit géén aanrader.

Chique uitgave met veelgeprezen werk van de diplomaat-schrijver, die uit zijn ’overzeese’ leven (Indonesië, Iran etc.) inspiratie putte.

Prettig voer voor al diegenen die zuchten onder een verbouwing: het kan nog erger. De verteller in dit oppervlakkige, maar amusante boek erft een prachtig krot. Maar stukadoors, electriciens: iedereen lijkt er op uit hem gek te maken.

Het debuut van de jonge Engelse, in Nigeria geboren schrijfster, ’Het Icarus-meisje’ werd gunstig ontvangen. Trouw (Hanna de Heus) vond het spannend, al deed Oyeyemi's beschrijving van de twee culturen-problematiek te voorspelbaar aan. Met haar identiteit worstelt ook Maja Carmen Carrera. Zij emigreerde als vijfjarige van Cuba naar Londen en weet als jongvolwassene niet meer goed waar ze thuis hoort.

Franse roman die (in navolging van Emile Zola) een panorama schildert van een stad, getroffen door sociaal onrecht. Multinational Daewoo opent in Noord-Frankrijk een ’wegwerp’fabriek. Twaalfhonderd mensen (veel vrouwen), blij gemaakt met een baan, staan na korte tijd weer op straat. Waar gebeurd. Bons vertéltrant heeft ook iets van Zola, zijn realisme klinkt soms wat dik aangezet: „Ik hou van geld, zei-ie.’’