’In wijken vooral renoveren’

Een jaarlijkse investering van 2,5 miljard euro in achterstandswijken: wat willen 21 corporaties daarmee doen?

Mitros – met 31.000 woningen de grootste in Utrecht – is één van de corporaties die het plan lanceren. Yves Vermeulen van Mitros noemt de naoorlogse wijken Overvecht en Kanaleneiland als buurten waar extra investeringen terecht kunnen komen. Mitros gaat met het geld huizen bouwen en vooral meer renoveren in achterstandswijken. „In Utrecht, met een overspannen woningmarkt, kun je niet massaal slopen. Renovatie ligt meer voor de hand,” aldus Vermeulen.

„We willen de woonsituatie verbeteren, maar ook onderwijsachterstanden en werkloosheid aanpakken”, voegt Vermeulen toe. „Bij werkgelegenheid kun je denken aan stageplaatsen, of nieuwbouw van onderwijsgebouwen.”

Vermeulen noemt een voorbeeld: „In Overvecht hebben we ontmoetingsflats ingericht, zodat mensen van verschillende culturen elkaar kunnen ontmoeten, bijvoorbeeld door samen computerlessen te volgen. En er wordt naschoolse opvang geboden.”

Het gaat verder dan de traditionele taak van woningcorporaties: het zorgen voor betaalbare woonruimte. Vermeulen: „Wij zeggen niet ’wij verhuren alleen woningen en daarmee uit’. Wij zijn verantwoordelijk voor wijken waar mensen met plezier wonen. Wij willen dat mensen er blijven.” Het is ook kritiek op allerlei beleidsvoornemens om de situatie in wijken door het mengen van bevolkingsgroepen te verbeteren. „Je moet niet alleen meer bemiddelde mensen trekken, maar ook mensen behouden die stijgen op de maatschappelijke ladder. Het planten van luxe villa’s in een achterstandswijk werkt niet.”

De uitbreiding van het takenpakket van corporaties kan vrij ver gaan. „Als ergens vuilnis ligt en als het de vuilnisdienst niet lukt alles op te halen, zou onze buurtbeheerder die er toch is, dat best kunnen meenemen,” vindt Vermeulen. Woningcorporaties als vuilnisdienst, begeven zij zich daarmee niet te veel op het terrein van de overheid? „Je moet de gemeente niet te veel de zwartepiet toespelen, maar ik denk dat we allemaal vinden dat het niet snel genoeg gaat. En we hopen dat dit anderen inspireert om ook gas te geven. Ook de gemeente, ja.”

Het lijkt een poging om te voorkomen dat de overheid een betere besteding van de vermogens van woningcorporaties afdwingt. „Wij hebben gekeken wat we jaarlijks kunnen vrijmaken. De corporaties geven nu aan tot het gaatje te willen gaan met hun investeringen,” benadrukt Vermeulen.