In Zagreb is lekkere Taizé-gevoel gebleven

Massa-maaltijden, vierstemmige liederen en heel veel Europese jongeren: de jaarlijkse Taizé-bijeenkomst is een fenomeen. Vier dagen lang dompelden ze zich in Zagreb onder in de sfeer van de Franse oecumenische gemeenschap. Zónder de vermoorde voorman frère Roger. „Maar dat merk je hier niet.”

Hip gekleed, mobieltje bij de hand, lopen de jongeren door Zagreb. Hier en daar wandelen een paar giechelende tienernonnetjes, maar wel keurig in het kielzog van een oudere zuster.

Ze bezoeken de 29ste Europese eindejaarsbijeenkomst van de oecumenische Taizé-gemeenschap, die gisteren werd afgesloten. Thema: Pelgrimage van vertrouwen op aarde.

Veertigduizend jongeren zijn er, de helft minder dan bij vorige edities. Vooral de Polen laten het afweten in de Kroatische hoofdstad die minder hip is dan eerdere pleisterplaatsen als Barcelona of Milaan.

Het gemêleerde gezelschap heeft één doel: vier dagen onderdompelen in ’Taizé’. Het Bourgondische dorp dankt zijn roem aan de sfeer, de eenvoudige liturgie, de liederen. Het schema is strak: driemaal daags een dienst, gespreksgroepen, workshops en corveetaken.

Anna (23) uit Duitsland laat zoals veel jongeren de gespreksgroepen schieten, voor wereldser vertier. „Het is leuk om met Taizé bezig te zijn, maar ik wil ook wat van Zagreb zien!”

Weinigen slaan de vieringen ’s avonds over. Dan is het druk in de enorme markthallen van Zagreb.

Daarvoor is het etenstijd. Om het halfuur wachten te veraangenamen zetten duizenden jongeren Taizéliedjes in in de rij voor de eethal. Het repertoire is al even bekend als het typische Taizé-rantsoen: een ondefinieerbaar, dampend mengsel van vlees, koolhydraten en vet, weg te spoelen met water en thee.

Wie bij hal 9 de drempel overstapt, komt in een andere wereld terecht. De oranje wandkleden, de vele groene planten en waxinelichtjes creëren een vredige en besloten sfeer.

Voor het begin van de dienst is zwijgen geboden, op straffe dwingende blikken van vrijwilligers die de rust moeten bewaren.

Eenvoudige, vierstemmig gezongen liederen en stilte vormen de hoofdingrediënten van de Taizéviering.

Via koptelefoontjes beluisteren een paar jongeren de vertaling tijdens de gebedsviering.

Na de dienst maakt sereniteit snel plaats voor vrolijke taferelen. Bij de tramhalte staat een groep Polen uitbundig te dansen, luidkeels toegezongen door Italianen die aan de overkant op de bus wachtten. In de tram laten een paar Duitsers het nieuwste Taizé-lied horen.

Tot twee jaar geleden was broeder Roger Schutz, de Zwitserse grondlegger van de Taizé-gemeenschap, bij deze internationale bijeenkomsten steeds prominent aanwezig.

De sfeer sinds zijn overlijden – hij werd tijdens een viering vermoord – is volgens veel bezoekers nauwelijks veranderd. Jana (26) uit Zagreb is twee keer bij een internationale bijeenkomst mét broeder Roger geweest. „Zodra ik hier binnenkwam kreeg ik precies hetzelfde fijne gevoel als toen. Ik vergat helemaal dat frère Roger er niet meer was.” Ook de Poolse Jacek (21) vindt dat er niet echt iets veranderd was. „De geest van broeder Roger leeft voort in de vieringen.”