Zuiver biologisch tafelen met de Dinertas van Gubba

Er zijn van die nieuwtjes die geen journalist missen mag. De ondergang van de Titanic bijvoorbeeld, of de nieuwe echtgenote van Brad Pitt. Voor culinair journalisten is er deze week weer zo’n topic: er is een tas bij gekomen!

Iedereen kent wel de moeder aller tassen met biologische groenten van Odin. Daarna kwamen er nog wat biologische vleespakketten bij en nu is er de Dinertas! Precies wat het zegt, een tas vol diner – ongekookt, weliswaar, maar van zuiver biologische komaf. „Voor mensen die thuis willen dineren maar geen zin en tijd hebben om menu’s samen te stellen en boodschappenlijsten te maken”, meldt het persbericht.

Kijk, dat is misschien wel iets voor mij. Zin om te koken heb ik altijd, maar in het drukke bestaan van de werkende huisvader ontbreekt wel eens de tijd om het voorwerk te doen. Dan kan zo’n tas uitkomst bieden.

Gubba, die de tas heeft bedacht, wil me er graag eentje doen toekomen, om uit te proberen. Zo haal ik op een winderige vrijdagmorgen één dinertas voor twee personen op bij de dichtstbijzijnde biologische winkel. Niet de vegetarische, voor euro 39,95, maar het kipmenu voor euro 44,95. Veel geld, maar a: het is biologisch, en b: er zit ook een fles rosé bij de drie gangen. En het leuke, c: je mag het zelf klaarmaken.

De tas is een schatkist aan eten. Talloze pakjes, flesjes, zakjes en vruchten maken het uitpakken tot een feest. Zesentwintig objecten in één verpakking! Behalve eten zitten er recepten bij, bedacht door Eric van Veluwen van Rhederoord. Zijn keuze: salade met gegrilde bacon, tomaat en crostini als voorgerecht; kip met couscous en geroosterde paprika als hoofdgerecht en aardbeiendessert als toetje. Dat moet wat worden.

Al snel sist de bacon in de pan, want die moet knapperig gebakken worden. Nu moet ik de avocado schillen en in partjes verdelen, maar de avocado is zo hard als een kogel. Dan maar zonder. De rest gaat goed: voorgesneden sla en de tomaten zwemmen in hun dressing, de crostini’s bruinen in de oven, het spek is klaar. Nu nog de hardgekookte eieren erbij, volgens recept, die in hun eigen doosje zijn meegekomen. Vol bravoure tik ik het ei op de rand van het bord. De eieren zijn ongekookt. En dat stond niet op het doosje. Een kwartiertje later is het overgebleven ei wel gekookt en snel afgekoeld onder stromend water. Nu oogt het gerechtje mooi en het smaakt goed, wat niet zo moeilijk is bij een dergelijk eenvoudig recept, maar het mag gezegd worden.

Het volgende vraagt iets meer van de kok: de ontbeende kippedijen insmeren met de bijgeleverde pesto, in plakjes rauwe ham rollen en met de meegekomen couscous paneren. De rest van de couscous moet, gekookt en wel, in een zelf te roosteren paprika. Met enig kunst en vliegwerk bakken de kippakketjes tot bruin en knapperig. De couscous is een vondst, die geeft een krokant extra korstje.

De krachtige smaak van de biologische kip harmonieert met de ham en de pesto – een goed gerecht, de cous-cous-paprika geeft een exotisch accent. Voor het toetje heeft de kok slechts twee linkerhanden nodig: kwark met aardbeien, sinaasappel en verkruimelde ontbijtkoek: heerlijk en het ziet er prachtig uit.

Experiment geslaagd, op wat beginnersfoutjes na. Jammer van de avocado, jammer van het ei. Verder moet ieder weten hoeveel hij over heeft voor het laten doen van biologische boodschappen.