Secretaresse

Secretaresse – is dat geen ouderwets woord?

In mijn editie van Van Dale staat achter ’secretaresse’ : ’werkneemster die de correspondentie van een bedrijfschef opneemt, uittikt en verzendt, telefoonzaken namens de chef afhandelt e.d.; wat jij met dat secretaressetje van je uitspookt zal me een zorg zijn. (Reve)’.

In Utrecht werd deze week voor hen een nationaal congres georganiseerd. Een congres voor secretaresses, met bij de ingang brochures voor de bijscholingscursussen ’Effectief notuleren’, ’Praktische psychologie voor secretaressen’ en ’Manage de manager’.

Tweehonderd waren er gekomen – van grote bedrijven, ministeries. Onder hen was één man. Daarom werd hij op het podium geïnterviewd. Flink postuur, zwart, kaalhoofdig, gesoigneerd. In onberispelijk driedelig pak en een windsorknoop in zijn das. „Ik zeg met trots: ik ben een secretaresse”, zei hij. Voor hem was het een geuzennaam. De zaal vol vrouwen klapte. Wel vroeg iemand sceptisch of hij soms meer verdiende dan zij.

Ik blijf maar kauwen op het woord ’secretaresse’. Er zijn wel coolere benamingen. Office manager. Managementondersteuner. Personal assistant. Chef de bureau. Maar ’secretaresse’ drukt iets anders uit. Iets onzakelijks bijna. Alsof ze iemand is bij wie je je hart uitstort. „Realiseer je dat je vaak veel meer weet dan de rest van de organisatie”, zei een spreker. Een secretaresse is een vertrouwenspersoon. Iemand die de manager bijna beter kent dan diens eigen partner. Een zorginstelling.

Het is heel belangrijk dat het ’klikt’, zei de dagvoorzitter. En er was een psychologe die achter haar op een groot scherm het woord ’dramadriehoek’ liet beamen – alsof het om relatiebemiddeling ging.

Secretaresses willen perfect zijn en sterk. En anderen plezieren. Niet doen, zei de psychologe. Sloof je niet uit. En ga niet helpen ’vanuit een hulpeloos houdende hulp’.

Er kwam overigens veel trainingsjargon voorbij. Er waren target points en comfortzones. Er was een quick fix, een mindset change en een locus of control. En stress natuurlijk. „Ga allemaal even op je handen zitten, dan voel je de energie weer bij jezelf komen.”

Secretaresses zijn vrouwen, topvrouwen misschien wel, maar vrouwen zijn ook maar mensen. Vooral toen de gewilde, maar ook gevreesde imago-styliste Dyanne Beekman nog even een presentatie deed. Zette er een paar in confrontatie voor de spiegel. Wat vind je mooi aan jezelf? vroeg de styliste. Aarzelend kwamen er bange antwoorden met vraagtekens. Mijn figuur? De vorm van mijn gezicht misschien? Mijn taille? Toen de effecten van een te krappe bodystring aan de orde kwamen en daarna nog uitleg volgde over het verschil tussen boerderijtieten en stadsborsten, werd de vertrouwdheid in de zaal wel héél erg groot. Er was een plaspauze. De verslaggever trok zich terug in de enige plaats waar hij even geen secretaresses zou tegenkomen.