Gebruik chipknip neemt toe ondanks praktische bezwaren

De chipknip heeft zijn langste tijd gehad. Gemeenten en bedrijven doen desondanks investeringen in chipknipapparaten in kantines en parkeerautomaten.

„De chipknip heeft geen toekomst”, zegt Steef Peters, hoogleraar informatiesystemen aan de Vrije Universiteit. Er kleven volgens hem te veel bezwaren aan de chipknip, die tien jaar geleden werd ingevoerd. „De chipknip werkt moeilijk, je moet hem steeds ergens opladen en je kan niet makkelijk zien hoeveel geld erop zit. Het is alleen doorgedrukt omdat het gemakkelijk en goedkoop is voor aanbieders. Het is vanaf het begin vanuit de wens van de aanbieders ontstaan, niet vanuit de klant.”

Toch voeren steeds meer organisaties een systeem in waarbij uitsluitend met de chipknip kan worden betaald. In het bedrijfsrestaurant van uitgever Reed Elsevier bijvoorbeeld kunnen de 1700 werknemers alleen met een chipknip betalen. Kosten besparen was de belangrijkste overweging. „We wilden de cashstroom uitbannen. Contant geld kost veel tijd. Door de snelheid verdien je nogal wat manuren terug”, legt Peter Swiebel van Reed Elsevier uit.

De invoering ging niet zonder slag of stoot. „Er zijn wat mensen geweest met protesten, omdat lang niet iedereen een chip had. Maar nu is iedereen er wel aan gewend.” Een bezwaar blijft dat het geen internationaal gangbaar betaalsysteem is. Nederland is het enige land met de chipknip. „We hebben vrij veel gasten uit Engeland. Dan wordt het lastiger”, geeft Swiebel toe.

Peters snapt niets van organisaties die de chipknip blijven invoeren: „Ik roep naar die mensen: ’Doe dat nou niet, je bent aan het investeren in iets dat verdwijnt’.”

In de horeca en in winkels wordt de chipknip nauwelijks gebruikt. „De chipknip is wat mij betreft dood”, stelt Henk Kok, directeur van de Raad Nederlandse Detailhandel. „De chipknip wordt uitsluitend gebruikt op een paar locaties waar mensen geen keuze hebben, en nauwelijks in winkels. Wat ons betreft hoeft dat ook niet.”

Chippen is snel, er hoeft niet bij elke transactie contact te worden gezocht met de bankrekening van de gebruiker, zoals bij pinnen. Maar Kok veegt dat argument van tafel: „Feitelijk is er niet zoveel verschil tussen pinnen en chippen wat transactiekosten betreft. Er moet nog steeds op gezette tijden contact worden gelegd met een host. En het moet uiteindelijk mogelijk zijn ook kleine bedragen te pinnen.”

Dat is nu al steeds meer het geval: „Pinnen voor lage bedragen wordt steeds meer geaccepteerd”, zegt Bob Goulooze van Currence, de organisatie die voor de banken pin en chipknip exploiteert. „Daarnaast is er een verschuiving van de chipknip van algemeen gebruik naar specifieke plaatsen: parkeren, kantines en automaten. In de toekomst zal er steeds meer een scheiding zijn: pinnen als iets bemand is, chippen als het onbemand is.”

De banken geven officieel de chipknip nog niet op, hij wordt immers nog gebruikt. „We zijn ervan overtuigd dat het nog steeds werkt. Pinnen en chippen zijn twee aanvullende systemen”, zegt Jan-Willem ter Avest van de Rabobank. „Dat neemt niet weg dat er geen ontwikkelingen zijn.” De banken richten zich al op nieuwe betaalmethodes, vooral de mobiele telefoon. „De mobiele telefoon zal op den duur als betaalmiddel de rol van passystemen overnemen”, denkt Ter Avest.