Kaal opleveren

Na de brief van Jenny Hackenbach, vorige week op de lezerspagina, constateer ik dat de één kan lachen en de ander zich kan ergeren over hetzelfde proza. Wil Voogt schreef twee weken geleden een karikatuur over het gedrag van de Nederlander en het kenmerk van een karikatuur is uiteraard overdrijving. Maar wat hij of zij schrijft, komt helaas wel tamelijk veel voor, net als de hartverwarmende scènes die mevrouw Hackenbach beschrijft.

Maar afgezien van deze polemiek kan ik toch niet nalaten mij te verwonderen over de wens van de heer du Jardin om tot elke prijs te willen inburgeren. Ik heb mijn hele leven in Franstalig Zwitserland gewoond en sinds de terugkeer in mijn ex-vaderland schommel ik tussen verbijstering en ergernis.

Een voorbeeld: als je in Zwitserland een woning huurt, is die af. Er is een bewoonbare vloer van hout of parket. De ramen zijn altijd aan de buitenkant beschermd door luiken. Veilig tegen inbraak en energiebesparend. Om van de broeikassen in de torenflats hier maar te zwijgen. Ik leerde een nieuwe uitdrukking: ’kaal opleveren’. Een architect hier verklaarde het met: „dat maakt de bouw goedkoper”. Maar ten voordele van wie? De huren hier zijn schrikbarend hoog.