Geen excuses van trainer Maaskant na ’dorpsrel’

De band tussen RBC en Robert Maaskant was altijd een speciale. De trainer, die tweemaal naar Roosendaal werd teruggehaald, dacht meer dan een passant te zijn. Maar nu gaat hij voor de derde keer weg – en waarschijnlijk voorgoed.

Met een strak gezicht kondigde Maaskant afgelopen vrijdag na de verloren topper in de eerste divisie tegen De Graafschap (1-3) zijn vertrek na dit seizoen aan. Het had er veel van weg dat de jonge coach (38), ooit één van de beloften van het Nederlandse trainersgilde, verzeild was geraakt in een authentieke dorpsrel, en dat hij er zelf grif aan meedeed.

Enkele dagen later beseft Maaskant zelf ook wel dat hij zijn imago daarmee niet heeft gediend. ,,Ik heb er bewust voor gekozen en ik heb ook geen excuses aangeboden, maar het was niet netjes.’’ Via een intern tv-circuit, waarmee beelden van de persconferentie worden verspreid, kwam zijn mededeling terecht bij het bestuur. Dat was vooraf niet door hem ingelicht.

Er zat in de voorgaande weken wat scheef, probeert Maaskant uit te leggen, in de communicatie tussen de clubleiding en de technische staf. ,,Er werden dingen naar buiten gebracht waarvan wij eerst op de hoogte hadden moeten zijn. Daar was ik even klaar mee en toen heb ik me er, toegegeven, zelf ook aan bezondigd.’’

In de regionale pers wordt in herinnering geroepen dat voorzitter Pollemans in zijn nieuwjaarstoespraak lovend sprak over technisch manager Meppelink, met wie Maaskant geen optimale relatie zou hebben. Zíjn contract wordt binnenkort verlengd.

Met een kwinkslag zei de voorzitter met een woordje voor de trainer te wachten, tot als er aan het eind van het seizoen voor de titelkandidaat iets te vieren zou zijn. Eerder had Pollemans geroepen dat Maaskant te duur zou zijn als hij géén kampioen zou worden.

Daar kan Maaskant allemaal wel om lachen. ,,Ik ben nog jong, maar ik loop lang genoeg mee om dit niet te laten meewegen.’’ Ze kennen elkaar al lang, de voorzitter en de trainer. Maaskant, die erin slaagde RBC twee keer naar de eredivisie te laten promoveren, werd mede op basis daarvan steeds door Pollemans naar Roosendaal teruggehaald. Maar nu kan of wil de voorzitter zijn trainer niet geven wat hij wil.

Er is een ’verschil van inzicht in het technische beleid’. Maaskant wilde zijn functie met enkele managementtaken uitgebreid zien. Hij zou, zo heette het in West-Brabant zelfs, een managersrol naar Engels model voor ogen hebben. ,,Dat gaat iets te ver’’, zegt hij nu. ,,Het is een eigen leven gaan leiden.’’ Maar graag had hij inderdaad de club waarmee hij al enigszins vergroeide, als toch iets meer dan een trainer tot een stabiele eredivisionist willen maken.

Dat hij die ruimte niet krijgt stelt hem teleur, juist vanwege de bijzondere relatie. ,,Ik had het gevoel hier meer dan een passant te zijn.’’ Voorzitter Pollemans reageert rustig: ,,Teleurstellingen zijn er meer in het leven, maar Robert en wij zijn professioneel genoeg om het seizoen goed af te maken.’’

Maaskant: ,,Vaak zie je inderdaad dat het na een geval als dit toch vroeger breekt tussen trainer en club. Maar voor mij hoef je het op de werkvloer niet iedere dag eens te zijn. Ik maak het af. Laat dat dan wél tekenend zijn voor mijn exceptionele positie bij deze club.’’