„Een gezicht kun je niet veranderen. Dus het risico om als allochtoon gezien te worden, houd je altijd. In 1970 ben ik met mijn vrouw naar Nederland gekomen en hier kregen we vijf kinderen. Zij praten, denken en doen alles in het Nederlands en voelen zich geen allochtoon. Pakistaanse-Nederlanders zou beter op zijn plaats zijn, dan valt er niemand buiten de boot. De inhoud van het woord allochtoon is te veel veranderd. Er vallen nu zoveel verschillende etniciteiten onder, waardoor iedereen over één kam wordt geschoren. In de jaren zeventig was allochtoon nog een ander woord voor buitenlander. Ik ben een allochtoon, omdat ik uit het buitenland kom. En mijn kinderen? Die zijn autochtoon, met een Pakistaanse culturele achtergrond.”
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.