Brulboei Dedecker zet nieuwe ’fatsoenlijk rechtse’ partij op

De populaire Vlaming Jean-Marie Dedecker gaat, naar het voorbeeld van Pim Fortuyn en Geert Wilders, op eigen kracht de verkiezingen in. De voormalige judocoach geldt als een grote stemmentrekker.

Waar de rechtse Vlaamse politicus Jean-Marie Dedecker ook gaat, daar komt ruzie. In de afgelopen drie maanden hebben twee politieke partijen hem de deur gewezen. Maar Dedecker put moed uit het voorbeeld van Pim Fortuyn.

„In Nederland is het ook eens gebeurd dat iemand twee maanden voor de verkiezingen uit zijn partij werd gezet, maar hij heeft die verkiezingen wel gewonnen”, zei Dedecker gisteren.

Nog voor de zomer moeten in België parlementsverkiezingen worden gehouden. Die zullen ook het lot beslechten van het paarse kabinet van de liberale premier Guy Verhofstadt. De Vlaamse liberale partij VLD, die onder Verhofstadt naar links is opgeschoven, lijkt het meest te duchten te hebben van Dedecker, die zichzelf graag omschrijft als ’rechts voor de raap’.

Wegens zijn ongezouten commentaren stond Dedecker, bijgenaamd ’de brulboei van Oostende’, al jaren op voet van oorlog met de top van de VLD. Hij verweet de partij een te linkse koers in de regeringscoalitie met de socialisten, waardoor ’fatsoenlijk rechts’, zoals hijzelf, geen onderdak meer hebben. In oktober zette de VLD-top hem uit de partij.

Het extreem-rechtse Vlaams Belang hengelde naar zijn steun, maar dat wees Dedecker resoluut af. Hij vindt het Vlaams Belang een stel ’leugenaars’ met ’fascistische antecedenten’.

Hij koos voor een klein partijtje, de Nieuw-Vlaamse Alliantie die streeft naar een onafhankelijk Vlaanderen. Deze N-VA dacht met de populaire Dedecker naar grote hoogten te stijgen. Maar na twee weken was het feest alweer voorbij. De katholieke CD & V, waarmee de N-VA een lijstverbinding heeft, pikte de komst van de Dedecker niet. De brulboei dobberde vervolgens weer los rond.

Nu richt Dedecker dus zijn eigen partij op. Een naam heeft hij nog niet gekozen, de koers wel. „Ik ben economisch conservatief, maar ethisch progressief”, zei hij gisteren. „Ik ben voor het homohuwelijk, voor euthanasie, voor abortus. Maar economisch kies ik voor de hardwerkende Vlaming. De staat mag niet met de centen van de ondernemende Vlaming gaan lopen.”

Kleine partijen hebben het in België moeilijk doordat ze een kiesdrempel van 5 procent van alle stemmen moeten halen.

Vandaar dat kleine partijen vaak via lijstverbindingen aanschurken tegen grotere, zoals de N-VA bij de katholieke CD & V en het D66-achtige Spirit bij de socialisten. Dedecker denkt het alleen aan te kunnen. Hij moet ook wel, want niemand ander lust hem nog.

Dedecker is nog lid van de Senaat, de Belgische Eerste Kamer. Daarin werd hij in 1999 gekozen met ruim vijftigduizend voorkeurstemmen. Dat was nadat hij als judocoach voor België vier gouden medailles had veroverd op de Olympische Spelen in Atlanta.

De glans van de overwinnaar is hij inmiddels verloren. Nu moet hij het doen met het imago van een geslagen hond, maar wel een die hard kan blaffen.