De Bijenkorf ? Ik ga eerder voor Harrod’s. Ik ga eerder voor Harrod’s.

In zijn Haagse atelier, in een oud schoolgebouw in de troosteloze wijk Moerwijk, ruikt het sterk naar leer. Omar Munie heeft, zo goed en zo kwaad als het kan, zijn eigen wereld van glitter en glamour gecreëerd. Een selectie van zijn mooiste ontwerpen heeft hij tentoongesteld en er zijn monsters te zien van alle soorten leer, stof, huid en andere materialen die hij in zijn tassen verwerkt. Lappen knalrood, cognacbruin en felroze rundleer hangen aan een rek.

Munie (20) is de oprichter van het merk Omar Munie Clothing. Al maakt hij vooralsnog alleen tassen. Hij staat voor een bestelling tassen die bijna af zijn. Een exemplaar met een combinatie van fuchsia en beige suède en gouden accenten. Daarnaast een stoerder model met wit geitenhaar en bruin croco-leer. Allemaal voorzien van het stempel OmM Clothing.

„Ik maak er niet meer dan 20 of 25 van één model. Want het is allemaal handwerk”, vertelt Munie met een Haags accent. Eerst zat hij nog zelf achter de naaimachine. „Maar dat kan ik niet meer alleen aan. Ik heb wat hulp.” Dat hij mensen in dienst heeft, wil hij nog niet hardop zeggen. „Dat vind ik zo raar klinken, alsof ik echt een bedrijf heb.”

En toch is het zo. Hij heeft voor zijn mode-opleiding aan de Mondriaan Onderwijsgroep in Den Haag zelfs stage gelopen bij zijn eigen bedrijf. „Ik had mijn eigen ideeën over wat ik wilde creëren.” Munie kreeg toestemming voor deze uitzonderlijke stage omdat hij op school bekend stond om zijn gedrevenheid - toen hij 16 was had hij al een volledige kledingcollectie gemaakt.

Zonder subsidie of geldschieters kocht hij zelf alle materialen om zijn tassen te maken. Hij vond een leergroothandel die Italiaans runderleer aan hem verkoopt en kreeg een Zuid-Frans textielbedrijf zover een stof met felgekleurde bloemen en figuren - zijn handelsmerk - speciaal voor hem te produceren. Al op zijn 17de leurde hij met zijn creaties van winkel naar winkel. „Ik werd overal afgewezen.” Langzaam verwierf hij toch bekendheid in Den Haag en omstreken. Nu mag hij onder anderen Shanna Breukhoven (dochter van Conny en Hans), Jody Bernal en zangeres Maud tot zijn klanten rekenen.

Munie maakt tassen voor de vrouwelijke vrouw. Het liefst ’met een goede loop’. Hij laat zich inspireren door de tassen van Marc Jacobs, de artistiek directeur van Louis Vuitton. Hoewel even vrouwelijk, zijn Munies ontwerpen speelser. Ze hebben hier en daar een grapje zoals een knalroze rits bij een donkere tas. Munie: „Mijn tassen zijn opvallend. Dat moet je aandurven.” Zijn nieuwste ontwerp is wat ingetogener: een reistas van donkergrijs leer met gele details.

De creaties van de jonge ontwerper zijn al te koop in boetiekjes in Amsterdam, Rotterdam en Den Haag. Maar originele OmM’s zijn er ook in kleine oplagen in Lech, München en Dubai. Prijzen: tussen de 200 en 400 euro. Exclusievere modellen waar hij er maar één van maakt, zijn er vanaf 500 euro.

Dan te bedenken dat hij vijf jaar geleden niet eens een verblijfsvergunning had. Elf jaar geleden woonde hij nog in het door stammentwisten verscheurde Somalië. Op zijn negende ontvluchtte hij zijn thuisland met zijn oudere zus en jongere broertjes. De rest van de familie bleef achter. Munies moeder had de kinderen weggestuurd om elders een betere toekomst te zoeken.

Na een verblijf in Tanzania kwamen broers en zus Munie in Nederland terecht.

„We waren blij, maar die eerste jaren waren moeilijk.” Munie praat niet graag over die periode. „Ik heb in zoveel asielzoekerscentra gezeten en ik ben zo vaak verhuisd. Steeds als ik me ergens thuis begon te voelen, moesten we weg.” Voordat hij op zijn zestiende een verblijfsvergunning kreeg, woonde Munie met zijn meerderjarige zus en twee broertjes in Den Helder, Haarlem, Bergen, Zierikzee en momenteel in Rotterdam. Daar heeft hij nu zijn stekje. Maar hij is vaker in Den Haag, waar zijn ouders inmiddels wonen.

Wat vinden die er eigenlijk van dat hij als jongeman damestassen maakt? „Eerst geloofden ze er niet zo in. Mensen die handwerk verrichten, stellen in Somalië weinig voor. Ik kom uit een kleermakersfamilie en mijn vader was leerlooier, dus mijn ouders hadden liever gehad dat ik dokter of advocaat was geworden. Maar nu hebben ze wel door dat ik talent heb. Zeker nu ik op tv ben geweest.”

Via zijn agent was hij onlangs in een uitzending van Life & Cooking te zien. Kort daarna stond hij in de glossy Celebrity. Munie dreigt uit te groeien tot een ster. En sterren denken groot. Op de vraag of wij zijn tassen binnenkort in de Bijenkorf zullen zien liggen antwoordt hij laconiek: „Ik ga eerder voor Harrod’s.” Dan wijst hij naar een reusachtige afbeelding van Times Square aan een wand in zijn atelier. De wolkenkrabbers, de gele taxi’s, de enorme billboards. „New York. Dat is mijn echte droom. Daar moeten mijn tassen komen te liggen.”