Marianne Thieme, kom ook op voor onaardige dieren!

Mensen houden van poezen, puppies, lammetjes en zeehondjes. Lieve dieren zijn dat en we haten het wanneer lieve dieren pijn moeten lijden. We zijn verontwaardigd wanneer lieve dieren worden afgeslacht of mishandeld. Dat vinden we crimineel. Terecht, want dieren hebben net zoveel gevoel als wij. Dieren ervaren pijn zoals wij. Dieren hebben emoties, zoals wij. Dieren hebben rechten, zoals wij. Het recht om, zoveel als mogelijk is, pijnloos en natuurlijk te mogen leven en sterven. Dat geldt voor huisdieren, voor landbouwdieren en voor dieren die leven voor de bio-industrie. Dierenvrienden vechten voor dierenrechten en terecht.

Mensen haten ratten, muizen en ander ongedierte. Ze berokkenen ons schade en dus moeten plaagdieren bestreden worden. Met bestrijdingsmiddelen. Vroeger gebruikten ongediertebestrijders middelen die acuut doodden. Maar, helaas voor mensen zijn ook knaagdieren intelligent. Een bruine rat die zijn oom ziet sterven eet niet meer van giftig lokaas. Per ongeluk werden ook heel wat lieve dieren slachtoffer van gif. Sinds de jaren vijftig beschikken we over middelen die minder spectaculair, maar die wel effectiever werken, de zogenaamde anti-coagulantia. Ratten en muizen moeten van lokaas met deze stoffen vaker eten voordat hun bloed niet meer stollen kan. Als gevolg daarvan ontstaan pijnlijke inwendige bloedingen in gewrichten. Tot tien dagen lang duurt daarna de lijdensweg, de honger en de doodsstrijd. Zo sterven met de moederratten ook de jongen in het nest. Ontelbare aantallen ratten, muizen en andere schadelijke treffen dit lot in stilte. Bijna niemand staat daarbij stil omdat deze ’on’-dieren meestal niet aaibaar en ook nog eens schadelijk zijn.

Veel onnodig en stil dierenleed kan worden voorkomen door preventie. Toepassing van biologische kennis heeft alleen maar voordelen want zo kunnen de leefomstandigheden van plaagdieren negatief worden beïnvloed door hygiëne, wering of biologische bestrijding. Er worden minder schadelijke dieren geboren en daardoor kan het gebruik van bestrijdingsmiddelen weer worden beperkt. Milieubeleid, volksgezondheid en dierenwelzijn gaan dan samen met economisch belang. Vier ministeries zouden dan moeten samenwerken.

Jaren geleden viel het kenniscentrum voor dierplagen van het Ministerie van Vrom ten prooi aan bezuinigingen en daarmee verdween de Ontwerp Wet Dierplagen in de ambtelijke ijskast. De Partij voor de Dieren heeft dierenrechten weer op de politieke agenda weten te plaatsen. De tijd is daarmee rijp om de ethiek rondom dierenwelzijn zuiverder te gaan zien want pijn is pijn.