Nee. Nee. Nee. Drie keer al tijdens hun proces kregen tien vredesactivisten te horen dat politierechter Van Biesbergen niet vooringenomen is. Momenteel buigt de wrakingskamer van de Bossche rechtbank zich voor de vierde keer over de vraag of dezelfde rechter verder mag.
In augustus 2005, zestig jaar na de atoombom op Hiroshima, waren actievoerders vliegbasis Volkel binnengedrongen. Op 20 december van dat jaar diende de rechtszaak in Den Bosch. Een eenvoudige zaak voor het Openbaar Ministerie (OM): het hek is vernield en de verdachten aangehouden op verboden terrein.
Juist geen eenvoudige zaak, redeneren de advocaten van de activisten, onder wie ex-luchtmachtkapitein en vredespleiter M. Stelling. Als beroepsmilitair weigerde hij zelf twintig jaar geleden nucleaire taken uit te voeren. Hij werd door de krijgsmacht geëxcommuniceerd en is daar nóg over aan het procederen.
Het OM maakt een karikatuur van het verzet tegen kernwapens door dit van de context, het nobele doel van de actie, te isoleren, aldus Stelling. „Anders dan in andere zaken, weert het OM de motieven van de verdachten uit de rechtszaal en zou dus niet ontvankelijk moeten worden verklaard.”
Politierechter Van Biesbergen is het met die redenering niet eens, motiveert dit niet schriftelijk en verbiedt de verdediging om bepaalde verweren te voeren, in strijd met het wetboek van strafvordering, meent Stelling. Om die reden werd de rechter intussen vier keer gewraakt (getracht van de zaak te halen), tot nu toe drie keer tevergeefs. Dat de wrakingskamer binnenkort voor de vierde keer ’nee’ zegt, ligt in de lijn der verwachting.
In hun poging aan te tonen dat het juist vredesactivisten zijn die hier ’daadwerkelijk opkomen voor handhaving van de rechtsorde’ en niet het OM, halen de advocaten er van alles bij. Zoals het Nazi-proces van Neurenberg dat zo uitgelegd zou kunnen worden dat burgers staten die zich bedienen van nucleaire oorlogsmachinerie, verplicht moeten bestrijden.
Vasthoudend aan deze kijk op de zaak sleept het proces zich voort en levert soms potsierlijke taferelen op. Zoals op 31 mei 2006, toen politierechter Van Biesbergen één van de advocaten de zaal uitzette en daarop prompt (voor de derde keer) werd gewraakt.
De vierde keer was op 30 november 2006. De wrakingskamer behandelde dit verzoek op 2 januari en beslist deze week. Mocht dit voor de verdediging opnieuw negatief uitpakken, dan denkt Stelling erover de zaak neer te leggen en moeten de verdachten op zoek naar een andere advocaat.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.